[[{"content_id":426519,"content_number":0,"portal_id":184,"lang_id":"fa","content_title":"N3XT؛ شهر تراشه های آسمان خراش","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"گروهی از محققان دانشگاه استنفورد آمریکا موفق به ایجاد نوع جدیدی از تراشه‌ها شدند که علاوه بر مصرف انرژی کمتر، هزار برابر از تراشه‌های امروزی سریع‌تر است.\r\n\r\n\r\n\r\nدر حال حاضر برای ساخت تراشه‌های رایانه‌ای از سیلیکون استفاده می‌شود. به‌تازگی گروهی از محققان دانشگاه استنفورد آمریکا با همکاری سه دانشگاه دیگر و با استفاده از نانومواد1 ، نوع جدیدی از تراشه‌های رایانه‌ای با نام «N3XT» را تولید کردند. این تراشه‌ها 1000 برابر کارآمدتر از تراشه‌های تولید شده با سیلیکون هستند.\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\n\r\nاین تراشه از چندین لایه‌ی مختلف تشکیل شده و معماری‌ای مانند آسمان‌خراش‌ها دارد. هدف تحقیق برای تولید چنین تراشه‌هایی، برطرف کردن محدودیت‌های تراشه‌های سیلیکونی، افزایش سرعت و کاهش مصرف انرژی آن‌ها است.\r\nمعماری تراشه‌های سیلیکونی مانند خانه‌های یک طبقه‌ای است که به‌صورت مرتب کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. در واقع پردازنده‌ها و حافظه‌های سیلیکونی از یک‌لایه تشکیل شده که فضای زیادی را اشغال می‌کند. این موضوع باعث می‌شود تا سیگنال‌های دیجیتالی برای جابه‌جایی داده‌ها، مسافت طولانی‌ای را طی کنند و انرژی و زمان پردازشی زیادی را هدر بدهند. به همین علت، اگر حجم داده‌های پردازشی بسیار بالا باشد در هنگان جابه‌جایی داده‌ها مشکل ایجاد می‌شود.\r\nتراشه‌های N3XT به صورت چندلایه بوده و ساختار آن مانند آسمان‌خراش‌های یک شهر در فضای کمتری روی یکدیگر قرار می‌گیرند. این موضوع باعث می‌شود تا فاصله‌ی طی شده توسط سیگنال‌های دیجیتالی کاهش پیدا کرده و انرژی کمتری هدر برود.\r\nمعماری تراش‌های چندلایه را نمی‌توان با استفاده از سیلیکون پیدا سازی کرد زیرا دمای بسیار بالایی تولید می‌کنند و به لایه‌های زیری آسیب می‌رسانند. محققان دانشگاه استنفورد برای رفع این مشکل به جای سیلیکون از ترانزیستورهای نانولوله‌های کربنی (CNT) استفاده کردند. استفاده از این ماده نه تنها سرعت پردازش‌ها را سریع‌تر می‌کند؛ بلکه دمای بالایی تولید نکرده و برای جابه‌جایی داده مستقیماً از یک لایه به لایه‌ی دیگر منتقل می‌شوند.\r\n\r\n \r\n\r\nتصویری از معماری تراشه‌ی N3XT\r\n\r\n___________________________\r\n\r\n1- نانومواد (Nanomaterials) به موادی می‌گویند که ابعاد آن‌ها در مقیاس 1 الی 100 نانومتر باشد.","content_html":"

گروهی از محققان دانشگاه استنفورد آمریکا موفق به ایجاد نوع جدیدی از تراشه ها شدند که علاوه بر مصرف انرژی کمتر، هزار برابر از تراشه های امروزی سریع تر است.<\/h1>\n\n
\n
\n
در حال حاضر برای ساخت تراشه های رایانه ای از سیلیکون استفاده می شود. به تازگی گروهی از محققان دانشگاه استنفورد آمریکا با همکاری سه دانشگاه دیگر و با استفاده از نانومواد1 ، نوع جدیدی از تراشه های رایانه ای با نام «N3XT» را تولید کردند. این تراشه ها 1000 برابر کارآمدتر از تراشه های تولید شده با سیلیکون هستند.<\/span><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n\n
\n
\n
\n
\n
این تراشه از چندین لایه ی مختلف تشکیل شده و معماری ای مانند آسمان خراش ها دارد. هدف تحقیق برای تولید چنین تراشه هایی، برطرف کردن محدودیت های تراشه های سیلیکونی، افزایش سرعت و کاهش مصرف انرژی آن ها است.
\nمعماری تراشه های سیلیکونی مانند خانه های یک طبقه ای است که به صورت مرتب کنار یکدیگر قرار گرفته اند. در واقع پردازنده ها و حافظه های سیلیکونی از یک لایه تشکیل شده که فضای زیادی را اشغال می کند. این موضوع باعث می شود تا سیگنال های دیجیتالی برای جابه جایی داده ها، مسافت طولانی ای را طی کنند و انرژی و زمان پردازشی زیادی را هدر بدهند. به همین علت، اگر حجم داده های پردازشی بسیار بالا باشد در هنگان جابه جایی داده ها مشکل ایجاد می شود.
\nتراشه های N3XT به صورت چندلایه بوده و ساختار آن مانند آسمان خراش های یک شهر در فضای کمتری روی یکدیگر قرار می گیرند. این موضوع باعث می شود تا فاصله ی طی شده توسط سیگنال های دیجیتالی کاهش پیدا کرده و انرژی کمتری هدر برود.
\nمعماری تراش های چندلایه را نمی توان با استفاده از سیلیکون پیدا سازی کرد زیرا دمای بسیار بالایی تولید می کنند و به لایه های زیری آسیب می رسانند. محققان دانشگاه استنفورد برای رفع این مشکل به جای سیلیکون از ترانزیستورهای نانولوله های کربنی<\/a> (CNT) استفاده کردند. استفاده از این ماده نه تنها سرعت پردازش ها را سریع تر می کند؛ بلکه دمای بالایی تولید نکرده و برای جابه جایی داده مستقیماً از یک لایه به لایه ی دیگر منتقل می شوند.<\/p>\n\n
$\"\"$ <\/p>\n\n
تصویری از معماری تراشه ی N3XT<\/p>\n\n
___________________________<\/p>\n\n
1- نانومواد (Nanomaterials) به موادی می گویند که ابعاد آن ها در مقیاس 1 الی 100 نانومتر باشد.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2015-12-14 15:04:08","content_date_event":"2015-12-14 15:04:08","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2015-12-14 15:05:14","content_date_register":"2015-12-14 15:05:14","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":15356,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/184\/attach\/201512\/19763_3009918424_150_104.webp","300":".\/cache\/184\/attach\/201512\/19763_3009918424_260_180.webp","400":".\/cache\/184\/attach\/201512\/19763_3009918424_260_180.webp","600":".\/cache\/184\/attach\/201512\/19763_3009918424_260_180.webp","900":".\/cache\/184\/attach\/201512\/19763_3009918424_260_180.webp","1200":".\/cache\/184\/attach\/201512\/19763_3009918424_260_180.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3009918424,"files":{"original":{"url":".\/file\/184\/attach\/201512\/19763_3009918424.jpg","width":260,"height":180,"size":0}}}]}]]