[[{"content_id":427517,"content_number":0,"portal_id":184,"lang_id":"fa","content_title":"چهل حدیث « بینش و حکمت »","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"مقـدمـه\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\nقالَ اللّهُ تَعالى:\r\n\r\n\r\n\r\nیَعْلَمُونَ ظاهِرا مِنَ الْحَیوةِ الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ الاْخِرَةِ هُمْ غافِلون.  \r\nبیشتر مردم به امور ظاهرى زندگى دنیا (مانند صنعت و تجارت و غیره) آگاهى دارند و از عالم آخرت (و وعده ثواب و عقاب حق) به کلّى بى خبرند. \r\nتمدنها، فرزند فرهنگها و اندیشه هاست و آداب و روشهاى هر ملّت بیانگر روحیات و اندیشه هاى افرادى است که در آن جامعه زندگى مى کنند زیرا تصوّرات، شناختها و بینشها و تفکّرات، در آداب و رسوم و روش زندگى ملّتها و افراد جلوه گر مى شود.\r\nچنانچه میزان رشد و تعالى و تکامل یا انحطاط جامعه ها، ملّتها و گروهها وابسته به آداب و روشهاى آنان است، و یگانه معّرف هر فرد آداب و روشهایى است که از اندیشه هاى او حکایت مى کند. آداب و رسوم جامعه هاى بشرى به یکى از سه قسم زیر برمى گردد:\r\n1 ـ آداب و رسوم عامیانه و خرافى 2 ـ آداب و رسوم دانشمندان\r\n3 ـ آداب و سنن پیامبران براى مبدأ پیدایش آداب و رسوم عامیانه و خرافى و غیر عامیانه نمى توان زمان و مکان خاصّى را بیان کرد ولى بى تردید مى توان گفت از زمان شروع زندگى بشر در روى زمین که از زمان هبوط حضرت آدم آغاز شد تا به امروز یک سلسله آداب و رسوم روش زندگى در میان خداپرستان و دین باوران پیدا شده که با روشها و رسوم نوع بشر فرق داشته و دارد. و باز روشن است که این روشها و آداب از سطح عقل و از محیط اندیشه افراد عادى بشر بیرون است، زیرا با اندیشه و عقل بشرى نمى توان به آنها رسید و اساسا درخور فهم بشر نیست، بلکه برخى از شخصیتها و فرزانگان برگزیده جهان پیامبرانند که از راه وحى و الهام از آفریدگار گرفته و به مردم جهان عرضه کرده اند.\r\nاین نوع آداب و رسوم و روشها یک تشکیلات الهى و غیر مادى است که سعادت روحى و جسمى انسانها را بعهده دارد. مسئولیت رشد و هدایت پیامبران را خدا بعهده گرفته و طرز معاشرت و آداب و روش زندگى آنان را هم امضا و تصدیق نموده است.\r\n \r\nبنابراین بهترین و موفقترین روشها و آداب و رسومى که شایسته الگوگیرى و پیروى است همان روش پیامبران و پرورش یافتگان مکتب الهى است. که از هرگونه خطا و کج روى مصون است. از این رو خداوند متعال در قرآن انسانها را به پیروى از راه و روش آنان فرامى خواند و مى فرماید: «قَدْ کانَتْ لَکُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فى اِبْراهیمَ وَ الَّذینَ مَعَهُ»\r\n یعنى در روش زندگى ابراهیم و کسانى که با اویند(یعنى سایر پیامبران) سرمشق و الگوى خوبى براى شماست.\r\nیا در آیه دیگر مى فرماید: «لکم فى رسول اللّه اسوة حسنة»  \r\nبراى شما در روش و زندگى رسول خدا صلی الله علیه و آله سرمشق و الگوى نکویى است. علاوه بر قرآن، عقل سالم و تجربه هم ما را به پیروى از مکتب پیامبر و دست پروردگان آنان مى خواند، زیرا با مطالعه در تاریخ و زندگى این برگزیدگان الهى معلوم مى شود که بهترین و موفقترین روش در رسیدن به سعادت روش آنان است.\r\nدر این چهل حدیث با شمّه اى از اندیشه هاى حکیمانه و برداشتها و بینشهاى جاودانه آنان آشنا مى شویم تا به توفیق الهى بتوانیم از اندیشه و سخن الهى و پر از حکمت آنان الهام گرفته و در عمل، آنان را الگو قرار دهیم و با ادامه راهشان در شمار دوستداران عترت و بندگان شایسته خدا قرار گیریم. \r\nقم ـ محمود شریفى \r\n11 ذیقعده 1416 روز میلاد امام هشتم علیه السلام\r\nو 12 فروردین 1375 روز جمهورى اسلامى\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبخش اوّل:\r\n\r\nبینش پیامبران\r\n\r\nبینش حضرت‏عیسى علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 1 قیلَ لِعیسَى بْنِ مَرْیَمَ علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا رُوحَ اللّهِ؟ قالَ: اَصْبَـحتُ وَ رَبّى تَبارَکَ وَ تَعالى مِن فَوْقى، وَالنّارُ اَمامى، وَالْمَـوْتُ فى طَلَبى، لا اَمْلِکُ ما اَرْجُو، وَ لا اُطیـقُ دَفْـعَ مـا اَکْرَهُ، فَاَىُّ فَـقیرٍ اَفْقَرُ مِنّى. \r\n\r\n\r\n\r\nبه حضرت عیسى علیه السلام گفته شد: اى روح خدا  چطور صبح کردى؟  فرمود: صبـح را آغـاز کردم در حالى که پروردگارم بالاى سر من است، و آتش (جهنّم) پـیش رویم، و مرگ در طـلب من است، آنـچه را امیـدوارم در اختیار من نیست (و مالک آن نیستم)، و از دورکـردن آنچه دوست ندارم عاجـزم بنابراین چه کسـى از من فقـیرتر است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nنگرانى حضرت‏عیسى علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 2 وَ کانَ اِذا قیلَ لِعیسى علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قـالَ: اَصْبَحْتُ لا اَمْلِکُ نَفْـعَ مـا اَرْجُـو، وَ لا اَسْتَـطیعُ دَفْـعَ ما اُحاذِرُ، وَ اَصْبَحْتُ مُرْتَهِنا بِعَمَلى وَالْخَیْرُ کُلُّهُ فى یَدِ غَیْرى، فَلا فَقَیرَ اَفْقَرُ مِنّى. \r\n\r\n\r\n\r\nهرگاه از حضرت عیسى علیه السلاماحوالپرسى مى شد، مى فرمود: صبح کردم در صورتى که سود آنچه را که به آن امید دارم در اختیار من نیست، و قدرت ندارم آنچه را از آن بیم دارم از خود دفع کنم، و صبح کردم در حالى که در گرو عملم هستم، و تمام خوبیها در دست غیر خودم (یعنى خدا) است، پس هیچ فقیرى از من فقیرتر نیست.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nلوازم زندگى\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 3 عَنِ الصّادِقِ علیه السلام قالَ: قالَ عیسى فى خُطْبَتِهِ: اَصْبَـحْتُ فیـکُمْ وَ اِدامى اَلْجُوعُ وَ طَعامى ما تُنْبِتُ الاَرْضُ لِلْوُحُوشِ وَ الاَنْعـامِ وَ سِراجى اَلْقَمَرُ وَ فِراشى اَلتُّرابُ وَ وِسـادَتى اَلْحَجَـرُ. \r\n\r\n\r\n\r\nاز امام صادق علیه السلام نقل شده است: حضرت عیسى علیه السلام در خطبه اش فرمود: در میان شما صبح کردم (و زندگى مى کنم) در حالى که خورشت من گرسنگى و غذایم چیزى است که زمین براى حیوانات وحشى و چهارپایان مى رویاند و چراغ (وسیله روشنائى) من ماه و بسترم خاک و بالشم سنگ است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nپیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله و جـامـعه\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 4 قیلَ لِلنَّبىِّ صلی الله علیه و آله: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: بِخَیْرٍ مِنْ قَوْمٍ لَمْ یَشْهَدُوا جَنازَةً، وَ لَم یَعُودُوا مَریضا. \r\n\r\n\r\n\r\nبه پیامبر اسلام گفته شد: چگونه شب را به صبح آوردى؟ فرمود: بخـیر و خوشى از دست گروهى که در تشییع جنازه اى شرکت نکرده و به عـیادت بیـمارى نـرفته اند (در غـم و شـادى مـردم شـرکت ندارند).\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nروش رسول صلى‏الله‏علیه‏و‏آله خدا\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 5 قالا (عمر و ابوبکر): یا رَسُولَ اللهِ کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ صلی الله علیه و آله: اَصْبَحْتُ أحْمَدُ اللّهَ. \r\n\r\n\r\n\r\nآن دو به رسول خدا صلی الله علیه و آله گفتند: اى رسول خدا چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردم در حالى که حمد و سپاس خدا را بجا مى آورم.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبخش دوّم:\r\n\r\nبینش رهـبران\r\n\r\nاندیشه على علیه‏السلام در زندگى\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 6 قالَ عَبْدُالّلهِ بْنُ جَعْفَرٍ: دَخَلْتُ عَلى عَمّى عَلىٍّ علیه السلامصَباحا وَ کانَ مَریضا، فَقُلْتُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا أمیرَالمُؤمنینَ علیه السلام؟ قالَ: یا بُنَىَّ کَیْفَ اَصْبَحَ مَنْ یَفْنى بِبَقائِهِ وَ یَسقُمُ بِدَوائِهِ وَ یُؤتى مِنْ مَأمَنِهِ؟ \r\n\r\n\r\n\r\nعبدالله بن جعفر گفت: یک روزى صبح بر عمویم على علیه السلامکه مریض بود وارد شدم و گفتم: اى امیر مؤمنان چگونه صبح کردى؟ فرمود: فرزندم چگونه صبح مى کند کسى که با بقائش فانى مى شود و با دارو و دوایش بیمار مى شود و از همانجا که مطمئن است ضربه مى خورد.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nجهان بینى على علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 7 قالَ (الرواى) قُلْتُ لاَِمیرِالمُؤمنینَ علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ: کَیْفَ یُصْبِحُ مَنْ کانَ لِلّه عَلَیْهِ حافِظانِ، وَ عَلِمَ أنَّ خَطایاهُ مَکْتُوبَةٌ فِى الدّیوانِ، اِنْ لَمْ یَرْحَمْهُ رَبُّهُ فَمَرجَعُهُ اِلىَ النیرانِ. \r\n\r\n\r\n\r\nراوى گفت به امیرالمؤمنین علیه السلامگفتم: چـگونه صبـح کردى؟ در پاسخ فرمود: چگونه صبح مى کند کسى که خـداوند بر او دو نـگهبان گـمارده است، و مى دانـد کـه خطـاهایش در دفـتر ویژه نوشـته مى شود، و اگر پـروردگارش به او رحـم نکند بازگشتـش به سـوى آتش است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nعلى علیه‏السلامبا دوست و دشمن\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 8 قالَ جَیْشُ بْنُ الْمُعْتَمَرِ: دَخَلْتُ عَلى اَمیرِالْمُؤمِنینَ عَلىّ بْنِ اَبى طالِبٍ وَ هُوَ فى الرَّحْبَةِ مُتَّکِى ءٌ فَقُلْتُ: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَکاتُهُ کَیْفَ أصْبَحْتَ؟ قالَ: فَرفَعَ رَأسَهُ وَ رَدَّ عَلَىَّ وَ قالَ: اَصْبَحْتُ مُحِبّا لِمُحِبِّنا، مُبْغِضا لِمَنْ یُبْغِضُنا. \r\n\r\n\r\n\r\nجیش بن معتمر گوید: در حـالى که على علیه السلام در رحـبه  تکیه داده بود حـضورش رسیـدم و گفتم: سلام بر تو و رحـمت و برکات خدا بر تو باد، چگونه صـبح کردى؟ حـضرت سرش را بلند کرد و پاسـخ سـلام را داد و فـرمود: صبـح کردم در حـالى که با دوستـدارمـان دوستم و با د شـمنان دشـمن.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nگـذر عمـر\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 9 قیلَ لِأمیرِ الْمُؤْمِنینَ علیه السلام : کَـیْفَ اَصْبَحتَ یااَمیرَالْمُؤْمِـنینَ؟ قالَ اَصْبَـحتُ آکُلُ وَاَنْتَـظِرُ اَجَـلى. \r\n\r\n\r\n\r\nبه امیرالمؤمنین علیه السلام گفته شد: اى امیرمؤمنان چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردم در حالى که(روزى خود را) مى خورم و منتظر اجلم هستم.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nنعمتهاى بى‏شمار زندگى\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 10 وَ قـالَ لَهُ (عَلىٍّ علیه السلام) جابِرُ یَوْما: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَمیرَالمُؤْمِنینَ؟ فَقـالَ علیه السلام: أصْبَـحْنا وَ بِنـا مِنْ نِـعَمِ اللّهِ رَبِّنـا ما لانُـحْصیهِ مَـعَ کَـثْرَةِ ما نُعْصیهِ، فَـلانَـدْرى مانَشْـکُرُ اَجَمـیلَ ما یَنْـشُرُ أَمْ قَـبیحَ ما یَسْتُرُ. \r\n\r\n\r\n\r\nروزى جابر(بن عبدا... انصارى) به حضرت علّى علیه السلامعرض کرد: چگونه صبح کردى؟ حضرت فرمود: در حالى که با این همه گناه نعمتهاى بیشمارى از پروردگارمان داریم و نمى دانیم کدامیک را شکر بگزاریم: خوبیهائى را که بر ملامى کند، یا زشتیهائى را که مى پوشاند.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nاوّل و آخـر دنیا\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 11 قالَ جابِرُبنُ عَبْدِاللّه: دَخَلْتُ عَلى اَمیرَالمُؤمِنینَ علیه السلامیَوْما فَقُلْتُ لَهُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَمیرَ المُؤمِنینَ؟ قالَ: آکُلُ رِزْقى، قالَ جابِرُ: ما تَقُولُ فى دارِ الدُّنیا؟ قالَ: ما نَقُولُ فى دارٍ اَوَّلُها غَمٌّ، وَ آخِرُهَا الْمَوْتُ، قالَ: فَمَنْ اَغْبَطُ النّاسِ؟ قالَ: جَسَدٌ تَحْتَ التُرابِ، أمِنَ مِنَ الْعِقابِ، وَ یَرْجُوا الثَّوابَ. \r\n\r\n\r\n\r\nجابربن عبداللّه گفت: روزى خدمت امیرالمؤمنین علیه السلامرسیدم به حضرت گفتم: اى امیرمؤمنان چطور صبح کردى؟ فرمود: روزى خود را مى خورم جابر گفت: به امام عرض کردم: درباره خانه دنیا چه مى گوئى؟ فرمود: چه بگوئیم در مورد خانه اى که اوّل آن غم و آخرش مرگ است. جابر گفت: خوشبخت ترین مردم چه کسى است؟ فرمود: جسمى که زیر خاک است، از عذاب در امان است، و امید پاداش دارد.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nعلى علیه‏السلام و جامعه\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 12 قالَ جابِرُبنُ عَبْدِاللّهِ الأنصارى: لَقیتُ عَلِىَّ بِنَ اَبى طالِبٍ علیه السلام ذاتَ یَوْمٍ صَباحا فَقُلْتُ: کَیْفَ اَصْبَحتَ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ؟ قالَ: بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّهِ وَ فَضْلٍ مِنْ رَجُلٍ لَمْ یَزُرْ اَخا و لَمْ یُدْخِلْ عَلى مُؤْمِنٍ سُرُورا، قُلْتُ وَ ما ذلِکَ؟ قالَ یُفَرِّجُ عَنْهُ کَرْبا اَوْیَقْضى عَنْهُ دَیْنا اَؤَیَکْشِفُ عَنْهُ فاقَتَهُ. \r\n\r\n\r\n\r\nجابربن عبداللّه انصارى مى گوید: روزى صبحدم، على بن ابى طالب علیه السلام را ملاقات کردم و گفتم: اى امیرمؤمنان چگونه صبح کردى؟ فرمود: به نعمتى و بخششى از پروردگارم (و آن در امان بودن) از مردى که از برادرى دیدن نمى کند، و مؤمنى را شادى نمى سازد. گفـتم: شـاد کردن مـؤمن چـگونه است؟ فـرمود: انـدوهى را از او بر طـرف کنـد یا قـرض او را ادا کـند یا نـیاز او را برطـرف نماید.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nعـلى علیه‏السلام و خــانـواده\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 13 قالَ اَمیرُالمُؤمِنینَ علیه السلام: دَخَلْتُ عَلى رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله[ذاتَ یَوْمٍ] فَقالَ: کَیْفَ اَصْبَحتَ یا عَلِىُّ؟ فَقُلْتُ اَصْبَحتُ وَ لَیْسَ فى یَدى شَى ءٌ غَیْرَ الْماءِ، وَ أَنَا مُغْتَمٌّ لِحالِ فَرْخَىَّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام فَقالَ لى: یـا عَلىُّ غَمُّ الْعَیالِ سَـتْرٌ مِنَ النّارِ، وَطاَعةُ الْخـالِقِ اَمـانٌ مِـنَ الْعَـذابِ، وَالصَّـبْرُ عَـلَى الطّاعَةِ جِـهادٌ، وَ اَفْـضَلُ مِنْ عِـبادَةِ سِتّـینَ سَنَـةً وَ غَـمُّ الْمَـوْتِ کَفّـارَةُ الـذُّنُـوبِ، وَ اعْلَمْ یا عَـلىُّ اَنَّ اَرْزاقَ الْعِـبادِ عَـلَى اللّهِ سُـبْحانَهُ، وَ غَمُّـکَ لَهُمْ لایَضُـرُّکَ وَ لایَـنْفَعُ غَـیْرُ اَنَّـکَ تُـوجَرُ عَـلَیْهِ، وَ اِنَّ أَغَـمُّ الْغَمِّ غَـمُّ الْعَیالِ. \r\n\r\n\r\n\r\nامیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: روزى به حضور پیامبر خدا صلی الله علیه و آله رسیدم حضرت فرمود: یا على چطور صبح کردى؟ گفتم صبح کردم در حالى که در دستم چیزى جز آب نیست، و براى حال دو فرزندم (امام) حسن و حسین (که درود خدا بر آنان باد) غمگینم. پیامبر به من فرمود: اى على غمخوارى براى خانواده سپر آتش است. و فرمـانبردارى از خـالق مایه امنـیت از عـذاب اسـت، و صـبر بر اطاعت جـهاد محسوب مى شود و از عبادت شصت سال برتر است و غم مرگ کفّاره گناهان است، اى على بدان که روزى بندگان به عهده خداوند سبحان است و غمگینى تو براى خاندان سود و زیانى به تو نمى رساند جز اینکه پاداش به تو داده مى شود، و دردناکترین غمها غم خانواده است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nروزِ نامگذارى\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 14 عَنْ اِبْنِ عَبّاسٍ قالَ: وَ اللّهِ ما سَمّینا عَلىَّ بِنَ أَبى طالِبٍ اَمیرَالمُؤمِنینَ حَتَّى سَمّاهُ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله، کُنّا مارّینَ اَزِقَّةَ الْمَدینةِ یَوْما اِذْ اَقْبَلَ عَلىُّ بْنُ أبى طالِبٍ فَقالَ: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللّهِ وَ رَحْمَةُ اللّهِ و بَرَکاتُهُ، فَقالَ: وَ عَلَیْکَ السَّلامُ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ، کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ: اَصْبَحْتُ وَ نَوْمى خَطَراتٌ وَ یَقْظَتى فَرَغاتٌ وَ فِکْرَتى فى یَوْمِ الْمَماتِ، قالَ ابْنُ عَبّاسٍ: فَعَجَبْتُ مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آلهفى عَلّىٍ فَقُلْتُ: یا رَسُولَ اللّهِ مَا اَلذَّى قُلْتَ فى اِبْنَ عَمّى؟ أَحُبّا لَهُ اَمْ شَیْئـا مِنْ عِنْدِاللّهِ قالَ: لا وَ اللّهِ ما قُلْتُ فیهِ شَیْئا اِلاّ رَأیْتُ بِعَینى، قُلْتُ وَ مَا الَّذى رَأیْتَ یا رَسُولَ اللّهِ؟ قالَ: لَیْلَةً اُسْرِىَ بى فِى السَّماءِ ما مَرَرْتُ بِبابٍ مِنْ اَبْوابِ الْجَنَّةِ اِلاّ وَ رَأیْتُ مَکْتُوبا عَلَیْهِ: عَلىُّ بْنُ اَبى طالِبٍ اَمیرُالمُؤمِنینَ مِنْ قَبْلِ أُنْ یُخْلَقَ آدَمُ بِسَبْعینَ اَلْفَ عامٍ. \r\n\r\n\r\n\r\nابن عباس گوید: به خدا قسم نام امیرالمؤمنین را براى على بن ابى طالب علیه السلامما بر نگزیدیم بلکه (براى اوّلین بار) خود پیامبر او را به این نام خواند. روزى (به همراه پیامبر صلی الله علیه و آله) از کوچه هاى مدینه مى گذشتـیم که على بن ابى طالب از مقـابل رسید و گفت: سـلام و رحـمت و برکات او برتو باد اى رسول خدا، رسـول خـدا در پـاسـخ فـرمود: درود بـرتو باد اى امـیرالمـؤمنین، چـگونه صـبح کردى؟ او در پاسخ گفت: صبح کردم در حالى که خوابم رو به هلاکت (مرگ) است و بیداریم چرتهائى است و اندیشه ام در باره روزمرگ است. ابن عباس گفت: من از گفتار رسول خدا درباره على علیه السلام تعجّب کردم و گفتم: اى رسول خدا درباره پسر عمویم چه چیزى فرمودى؟ آیا از روى دوستى و محبّت به او (امیرالمؤمنین) گفتى یا اینکه از پیش خداست؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: نه به خدا قسم من در باره على چیزى جز آنچه با چشم دیدم نگفتم، گفتم: اى رسول خدا چه چیزى دیدى؟ فرمود: شبى که مرا به معراج بردند به هیچ درى از درهاى بهشت نگذشتم جز اینکه دیدم روى آن نوشته بود: على فرزند ابوطالب از هفتاد هزار سال قبل از آفرینش آدم امیرمؤمنان است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nعـلى علیه‏السلام و خیر و شرّ\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 15 قالَ الصّادِقُ علیه السلام: مَرِضَ اَمیرُالمؤمِنینَ علیه السلامفَعادَهُ قَوْمٌ فَقالُوا لَهُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ؟ فَقالَ: اَصْبَحْتُ بِشَرٍّ. فَقالُوا لَهُ: سُبْحانَ اللّهِ هذا کَلامُ مِثْلِکَ؟ فَقالَ: یَقُولُ اللّهِ تَعالى «وَ نَبْلُو کُمْ بِالْخَیْرِ وَ الشَّرِّ فِتْنَةً وَ اِلَیْنا تُرْجَعُونَ  » فَالْخَیْرُ: اَلصِّحَةُ وُالْغِنا، وَ الشَرُّ: اَلْمَرَضُ وَالْفَقْرُ، اِبْتِلاءً وَ اِخْتِبارا. \r\n\r\n\r\n\r\nامام صادق علیه السلام فرمود: امیرمؤمنان علیه السلام مریض شد، گروهى از او عیادت کردند، به او گفتند: اى امیرمؤمنان چطورى؟ چه طور صبح کردى؟ فرمود: به بـدى صـبح کردم، آنان گفـتند: سبـحان اللّه آیا این سخن امثـال شماست؟ فرمود: خداوند (در قرآن) مى فرماید: «ما شما را با خوبى و بدى بعـنوان آزمـایش گرفـتار مى کنیم و شما بسوى ما بر مى گردید» پس خوبى عبارت است از سلامتى و بى نیازى و بدى عـبارتست از بیمارى و نیازمـندى که هر دو آزمـایش و امتحـان است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nدنیاى فاطمه\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 16 قالَتْ فاطِمَةُ بِنْتُ الْحُسَیْنِ: لَمَّا اشْتَدَّتْ عِلَّةُ فاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آلهوَغَلَبَها، اِجْتَمَعَ عِنْدَها نِساءُ الْمُهاجِرینَ وَ الاَْنصارِ، فَقُلْنَ لَها: یا بِنْتَ رَسُولِ اللّهِ: کَیْفَ اَصْبَحْتِ عَنْ عِلَّتِکِ؟ فَقالَتْ علیهاالسلام : اَصْبَحْتُ وَ اللّهِ عائِفَةً لِدُنیاکُمْ، قالِیَةً لِرِجا لِکُمْ، لَفَظْتُهُمْ قَبْلَ أَنْ عَجَمْتُهُمْ وَ شَنَأتُهُمْ بَعْدَ اَنْ سَبَرْتُهُمْ... \r\n\r\n\r\n\r\nفاطمه دختر امام حسین علیه السلام مى گوید: زمانى که بیمارى حضرت فاطمه علیهاالسلام دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله شدّت پیدا کرد زنهاى مهاجر و انصار به عیادتش آمدند و گفتند: اى دختر رسول با این بیمارى چگونه صبح کردى؟ حضرت فاطمه علیهاالسلام فرمود: به خدا قسم، صبح کردم در حالى که نسبت به دنیاى شما بد بینم، و نسبت به مردان شما خشمناکم، پیش از آنکه آنان را آزمایش کنم بیرونشان انداختم، و بعد از آنکه در آنان دقیق شدم و آزمودم با آنان دشمن شدم.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nمظلومیت زهرا\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 17 دَخَلَتْ اُمُّ سَلْمَةَ عَلَى فاطِمَةَ علیهاالسلامفَقالَتْ لَها: کَیْفَ اَصْبَحْتِ عَنْ لَیْلَتِکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله؟ قالَتْ: اَصْبَحْتُ بَیْنَ کَمَدٍ وَ کَرْبٍ، فُقِدَ الْنَبِىُّ وَ ظُلِمَ الْوَصىُّ، هُتِکَ وَ اللّهِ حِجابُهُ. \r\n\r\n\r\n\r\nام سلمه بر حضرت فاطمه علیهاالسلام وارد شد و به او گفت: اى دختر رسول خدا شب را چگونه صبح کردى؟ فرمود: همدم غم و اندوه. پیامبر از دست رفت، به جانشین او ظلم شد و قسم به خدا که حریم او شکست.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبینش امام حسین علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 18 قیلَ لِلْحُسَیْنِ بِنْ عَلىٍّ علیهماالسلام: کَـیْفَ اَصْبَـحْتَ یا ابْنَ رَسُـولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله فَقالَ: اَصْبَـحْتُ وَلِىَ رَبٌّ فَوْقى، وَ النّـارُ اَمـامى، وَالْمَـوْتُ یَطْلُبُنى، وَالْحِسابُ مُحـْدِقٌ بى وَ اَنَامُـرْتَهِنٌ بِعَـمَلى، لا اَجِـدُ ما اُحِبُّ، وَ لا اَدْفَـعُ مـا أَکْرَهُ، وَ الاُْمُـورُ بِیَـدِ غَیْرى، فَاِنْ شـاءَ عَـذَّبَنى، وَ اِنْ شـاءَ عَفـا، فَـأىُّ فَقیـرٍ اَفْقـَرُ مِـنّى. \r\n\r\n\r\n\r\nبه امام حسین علیه السلام گفته شد: اى فرزند رسولخدا چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردم در حالى که من پروردگارى دارم که بالاى سرم است و آتش (جهنم) پیش رویم، و مرگ در جستجوى من است و حساب مرا احاطه کرده و من در گرو عمل خودم هستم، آنچه را دوست دارم نمى یابم و آنچه را دوست ندارم از خودم دور نمى کنم، کارها دست دیگرى (یعنى خدا) است چنانچه بخواهد عذابم مى کند و اگر مایل باشد مى بخشد. پس چه کسى از من نیازمندتر است؟\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nاوّل سـلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 19 قالَ لَهُ (اَلْحُسَیْنِ علیه السلام) رَجُلٌ اِبْتِداءً: کَیْفَ اَنْتَ عافاکَ اللّهُ؟ فَقالَ: اَلسَّلامُ قَبْلَ اَلْکَلامِ عافاکَ اللّهُ، ثُمَّ قالَ علیه السلام: لاتَأْذِنُوا لاَِحَدٍ حَتّى یُسَلِّمَ. \r\n\r\n\r\n\r\nمردى در شروع سخن به امام حسین علیه السلام گفت: حال شما چطور است؟ خدا به شما عافیت دهد. امام علیه السلام فرمود: سـلام قبـل از گفــتار اسـت، خدا به تو عافیت دهد، سپس فرمود: اجازه ندهید به کسى (سخن بگوید) تا اینکه سلام کند.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nشیـعه کیست؟\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 20 عَنِ الْمِنْهالِ قالَ: دَخَلْتُ عَلى عَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیه السلامفَقُلْتُ: اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ کَیْفَ اَصْبَحْتُم رَحِمَکُمُ اللّهُ؟ قالَ اَنْتَ تَزْعَمٌ أنَّکَ لَنا شیعَةٌ وَ اَنْتَ لاتَعْرِفُ صَباحَنا وَ مَساءَنا، اَصْبَحْتُ فى قَوْمِنا بِمَنْزِلَةِ بِنَى إِسْرائیلَ فى آلِ فِرْعَونَ یُذَّبِحُونَ الاَْبْناءَ وَ یَسْتَحیُونَ النِساءَ، وَ اَصْبَحَ خَیْرُ الْبَریَّةِ بَعْدَ نَبیِّها صلی الله علیه و آلهیُلْعَنُ عَلَى المَنابِرِ، وَ یُعْطَى الْفَضْلُ وَ الاَْمْوالُ عَلى شَتْمِهِ، وَ اَصْبَحَ مَنْ یُحِبُّنا مَنْقُوصا بِحَقِّهِ عَلى حُبِّهِ اِیّانا وَ اَصْبَحَتْ قُرَیْشُ تَفَضَّلَ عَلى جَمیعِ الْعَرَبِ بِاَنَّ مُحَمَّدا صلی الله علیه و آلهمِنْهُمْ یَطْلُبُونَ بِحَقِّنا وَ لایَعْرِفُونَ لَنا حَقّا، اُدْخُلْ فَهذا صَباحُنا وَ مَساءُنا. \r\n\r\n\r\n\r\nمنـهال مى گوید: بر امام زین العابدین علیه السلام وارد شدم و گفتم: سلام بر شما باد چگونه صبـح کـردید خدا بر شما رحمت آورد؟ فـرمود تو خیال مى کنى شیعه مائی و از شـب و روز ما خبـر ندارى؟ روزگار ما چنان است که همانند قوم بنى اسرائیل در اسارت فرعون ـ مردان ما را مى کشند و زنان ما را (بى سرپرست) رها مى کنند، ـ (در این روزگار) بر بهترین انسانها بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله ـ در منبرها لعنت نثار مى شود و براى ناسزاگوئى به او حقوق و پاداش عطا مى شود، دوستان ما بخاطر محبتشان نسبت به ما از حق و مـقامشان کاسته مى شود قریش به دلیل انتسایشان به پیامبر بر تمامى عرب برترى مى فروشد و حق ما را مى طلبد اما خود براى ما حقى نمى شناسد (و به آن تسلیم نمى شود) آرى بیا و ببین که شب و روز ما چـگونه است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nمـؤمن و زرق و برق دنیا\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 21 خَرَجَ (عَلىُّ بْنُ الْحُسَینِ علیه السلام) یَوْما وَ هُوَ یَقُولُ: اَصْبَـحتُ وَ اللّهِ یا جابِرُ مَحْـزُونا مَشْـغُولَ القَـلْبِ، فَقُـلْتُ جُعِـلْتُ فِـداکَ ماحُـزْنُـکَ وَ شُـغْلُ قَـلْبِکَ، کُلُّ هذا عَلَى الدُّنْـیا؟ فَقـالَ علیه السلام: لا یـا جـابِرُ وَلکنْ حُـزْنُ هَـمِّ الاخِـرَةِ، یـا جابِرُ مَنْ دَخَـلَ قَلَبَهُ خالِصُ حَقیقَةِ الایمانِ شَغَلَ عَمّا فِى الدُّنیا مِنْ زینَتِـها. \r\n\r\n\r\n\r\nجابر مى گوید: امام سجاد علیه السلام روزى از منزل خارج شد در حالى که چنین مى گفت: اى جابر به خدا قسم صبح کردم در حالى که غمگین هستم و قلبم مشغول است گفتم: فدایت شوم غم و دل مشغولى شما چیست؟ آیا مربوط به دنیاست؟ امام علیه السلام فرمود: نه جابر بلکه اندوه براى آخرت است، اى جابر! حقیقت ناب ایمان برقلب هرکس وارد شود، از هر آنچه زینت دنیائى است رویگردان مى شود.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبینش امام سجاد علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 22 قیلَ لِعَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام: کَیْفَ اَصْبَحتَ یا ابْنَ رَسُولِ اللّهِ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ مَطْلُوبا بِثَمانِ خِصالٍ: اَللّهُ تَعالى یَطْلُبُنى بِالْفَرائِضِ، وَ النَّبِىُ صلی الله علیه و آلهبِالسُنَّةِ وَالْعَیالُ بِالْقُوتِ، والنَّفْسُ بِالشَهْوَةِ، وَالشَّیْطانُ باِلْمَعْصیَةِ، وَ الْحافِظانِ بِصِدْقِ الْعَمَلِ، وَ مَلَکُ الْمَوْتِ بِالرُّوحِ، وَ الْقَبْرُ بِالْجَسَدِ، فَأَنَا بَیْنَ هذِهِ الْخِصالِ مَطْلُوبٌ. \r\n\r\n\r\n\r\nبه امام سجاد علیه السلام گفته شد: اى فرزند رسول خدا حال شما چطور است؟ فرمود: حال و روز کسى را دارم که هشت طلبکار دور او را گرفته اند، خداى بزرگوار از من انجام واجبات را مى خواهد، و پیامبر روش و سنّت خود را، و خانواده غذا و خرجى را، و نفس شهوت را، و شیطان نافرمانى را، و نگهبانان (دو فرشته) درست کردارى را، و عزرائیل روح را، و قبر جسم را. بنابراین من در میان این همه طلبکار گرفتارم.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nشـمع جـمع\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 23 قیلَ لِعَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: اَصْبَحْنا خائِفینَ بِرَسُولِ اللّهِ وَ اَصْبَحَ جَمیعُ اَهْلِ الاِْسْلامِ آمِنینَ بِهِ. \r\n\r\n\r\n\r\nبه امام زین العابدین علیه السلام گفته شد: حال شما چطور است؟ امام علیه السلام فرمود: مى گذرانیم در حالى که ما به خاطر انتساب به پیامبر خدا در ترس و نگرانى به سر مى بریم و همه مسلمانان در سایه نام او امنیَّت و آرامش دارند!\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nنقـش زبـان\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 24 عَنْ عَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام قالَ: اِنَّ لِسـانَ ابْنِ آدَمَ یُشْـرِفُ عَـلى جَمیعِ جَوارِحِهِ کُلَّ صَباحٍ فَیَقُـولُ: کَیْفَ اَصْبَحْتُمْ؟ فَیَقُولُونَ: بِخَیْرٍ اِنْ تَرَکْتَنا، وَ یَقُولُونَ: اَللّهَ اَللّهَ فـینا وَ یُـناشِـدُونَهُ وَ یَـقُولُونَ: اِنَّـما نُـثابُ وَ نُعـاقَبُ بِـکَ. \r\n\r\n\r\n\r\nامام زین العابدین علیه السلام فرمود: هر بامداد زبان آدمیزاد بر دیگر اعضایش توجه مى کند و مى گوید: چگونه هستید؟ حالتان چطور است؟ آنها مى گویند: اگر تو ما را رها کنى خوبیم، خدا را خدا را نسبت به ما بیاد آور و او را به خدا قسم مى دهند و مى گویند: پاداش و کیفر ما تنها بخاطر توست.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبینش امام باقر علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 25 قیلَ لِمحَـمَدِ بْنِ عَلىٍّ الْباقِرِ علیه السلام : کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: اَصْبَحْنا غَرْقى فِى الْنِـعْمَةِ، مَوْفُورینَ بِالذُّنُوبِ، یَتَحَبَّبُ اِلَیْنا اِلــهُنا بِالنِّـعَمِ، وَ نَتَـمَقَّـتُ اِلَیْهِ بِالْمَـعاصى، وَ نَحْنُ نَفْتَقِرُ اِلَیْهِ، وَ هُوَ غَـنىٌّ عَـنّا. \r\n\r\n\r\n\r\nبه امام باقر علیه السلام گفته شد: چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردیم در حالى که غرق در نعمت هستیم، گناهان فراوان است، معبود ما با نعمتها به ما اظهار دوستى مى کند، و ما با نافرمانى نسبت به او دشمنى مى کنیم، ما به او نیازمندیم و او از ما بى نیاز است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nزندگى دنیا و امام صادق علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 26 قالَ سُفْیانُ الثَوْرى: دَخَلْتُ عَلى اَبى عَبْدِاللّهِ علیه السلامفَقُلْتُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللّهِ؟ فَقالَ علیه السلام: وَ اللّهِ اِنّى مَحْزُونٌ، وَ اِنّى لَمُشْتَغِلُ الْقَلْبِ فَقُلْتُ لَهُ: وَ ما اَحْزَنَکَ؟ وَ ما شَغَلَ قَلْبَکَ؟ فَقالَ علیه السلاملى: یا ثَورىُّ اِنَّهُ مَنْ داخَلَ قَلْبَهُ صافِى خالِصِ دینِ اللّهِ شَغَلَهُ عَمَّا سِواهُ. یا ثَورىُّ مَا الدُّنْیا؟ وَ ما عَسَى اَنْ تَکُونَ؟ هَلِ الدُّنْیا اِلاّ اَکْلٌ اَکَلْتَهُ، اَوْ ثَوْبٌ لَبِسْتَهُ، اَوْمَرْکَبٌ رَکِبْتَهُ، اِنَّ الْمُؤمِنینَ لَمْ یَطْمَئِنُّوا فِى الدُّنیا وَ لَمْ یَأْمَنُوا قُدُومَ الاْخِرَةِ، دارُ الدُّنیا دارُ زَوالٍ وَ دارُ الاْخِرَةِ دارُ قَرارٍ، اَهْلُ الدُّنیا اَهْلُ غَفْلَةٍ. \r\n\r\n\r\n\r\nسفیان ثورى گوید: به امام صادق علیه السلام وارد شـدم و گفتم: اى فرزند رسول خدا چگونه صبـح کردى؟ فـرمود: به خدا قسم من غـمگینم، و قلبم مشـغول است. به امـام گفـتم چه چـیزى تو را غـمگین و دلـت را مشغول کرده است؟ فـرمود: اى ثـورى! هـر کـسى که در قـلبش دین ناب خدا وارد شد او را از چیزهاى دیگر مشغول مى کـند، اى ثـورى دنیا چیست؟ و چه چیز مى تواند بـاشد؟ آیا دنیا چیزى جز خـوراکى که خـوردى یا پوشاکى که پوشیدى یا مرکبى که سوار شدى است؟ مؤمنان در دنیا آرامش ندارند، و از آمدن آخرت(قیامت) در امان نیستند، خانه دنیا خانه ناپایدارى است و خانه آخرت سراى پایدار، مردم دنیا اهل غفلت اند.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nامام صـادق علیه‏السلام و نعمتها\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 27 قالَ داوودُ بْنُ کَثیرٍ الرَّقّى: دَخَلْتُ عَلى اَبى عَبْدِ اللّه علیه السلامفَدَخَلَ عَلَیْهِ مُوسى اِبْنُهُ وَ هُوَ یَنْتَفِضُ، فَقالَ لَهُ اَبُوعَبْدِ اللّهِ علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ فى کَنَفِ اللّهِ، مُتَقَلِّبا فى نِعَمِ اللّهِ. \r\n\r\n\r\n\r\nداوود مى گوید: خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم پسرش حضرت کاظم علیه السلام در حالى که (در اثر تب شدید) مى لرزید. وارد شد، امام صادق علیه السلام به او فرمود: چگونه صبح کردى؟ او در پاسخ گفت: در سایه لطف خدا، غرق در نعمتهاى خداوندم.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nخواسته‏هاى امام هفتم علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 28 عَنِ الْکاظِمِ علیه السلام قالَ: اَصْبَحْتُ أَسْألُکَ الْعَفْوَ وَ الْعافیَةَ فى دینى وَ دُنْیاى وَ آخِرَتى وَ اَهْلى وَ مالى وَ وُلْدى. \r\n\r\n\r\n\r\nامام کاظم علیه السلام(در دعایش) فرمود: (خدایا) صبح کردم در حالى که از تو مى خواهم از من در گذرى و به من عافیت در دین و دنیا و آخرت و خانواده و مال و فرزندم عطا کنى.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبینش امام هشتم علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 29 قیلَ لِلّرِضا علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ علیه السلام: اَصْبَحْتُ بِاَجَلٍ مَنْقُوصٍ، وَ عَمَلٍ مَحْفُوظٍ، وَ الْمَوْتُ فى رِقابِنا، وَ النّارُ مِنْ وَ رائِنا، وَ لانَدْرى ما یُفْعَلُ بِنا. \r\n\r\n\r\n\r\nبه امام رضا علیه السلام گفته شد: چگونه صبح کردى؟ امام علیه السلام فرمود: صبح کردم در حالى که عمر کوتاه شده، کردارم ضبط شده، مرگ (چون طوقى) برگردنمان افتاده، آتش را پشت سرداریم و نمى دانیم با ما چگونه عمل خواهد شد.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبخش سوّم:\r\n\r\nبینش‏تربیت‏شدگان‏مکتب\r\n\r\nبینش مؤمن شهید\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 30 قالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله لِحارِثِ بْنِ مالِکٍ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقال: اَصْبَحْتُ وَ اللّهِ یا رَسُولَ اللّهِ مِنَ الْمُؤْمِنینَ، فَقالَ: رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: لِکُلِّ مُؤْمِنٍ حَقیقَةٌ، فَما حَقیقَةُ اِیمانِکَ؟ قالَ: اَسْهَرْتُ لَیْلى، وَ اَنْفَقْتُ مالى، وَ عَرَفْتُ عَنِ الدُّنیا، وَ کَاَ نّى اَنْظُرُ اِلى عَرْشِ رَبّى ـ جَلَّ جَلالُهُ ـ وَ قَدْ اَبْرَزَ لِلْحِسابِ، وَ کَاَنّى اَنْظُرُ اِلى اَهْلِ الْجَنَّةِ فِى الجَنَّةِ یَتَزاوَرُونَ، وَ کَاَنّى اَنْظُرُ اِلى اَهْلِ النّارِ یَتَعاوُونَ، فَقالَ رَسُولُ اللّه صلی الله علیه و آله: هذا عَبْدٌ قَد نَوَّرَ اللّهُ قَلْبَهُ، قَد اَبْصَرْتَ فَالْزِمْ. فَقالَ: یا رَسُولَ اللّهِ اُدْعُ اللّهَ لى بِالشَهادَةِ ، فَدَعالَهُ فَاستَشْهَدَ یَوْمَ الثامِنِ. \r\n\r\n\r\n\r\nرسول خدا صلی الله علیه و آله به حارث بن مالک فرمود: چگونه صبح کردى؟ او گفت: اى رسول خدا به خدا قسم صبح کردم در حالى که از مؤمنان هستم. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: براى هر مؤمن حقیقتى است، پس حقیقت ایمان تو چیست؟ حارث در پاسخ گفت: شبم را بیدارم، ثروتم را انفاق کردم، دنیا را طورى شناختم مثل اینکه به عرش پروردگار بزرگوارم نگاه مى کنم در حالى که براى حساب ظاهر شده است، و گویا اهل بهشت را مى بینم که همدیگر را دیدار مى کنند، و گویا اهل دوزخ را مى بینم که به سراغ هم رفته سرکش مى کنند. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: این شخص بنده اى است که خدا دلش را روشن ساخته است، سپس به او فرمود: تو روشن و بینا شده اى پس ثابت باش. حارث گفت: اى رسول خدا براى من دعا کن تا شهـید شـوم، پس پیامبر بـراى او دعا کرد و او روز هشـتم شـهید شد.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبرخورد با بیمار\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 31 قالَ النَبىُّ صلی الله علیه و آله: تَمامُ عِیادَةِ المَریضِ اَنْ یَضَعَ اَحَدُکُمْ یَـدَهُ عَـلَیْهِ وَ یَسْـأَلَهُ کَیْفَ هُوَ کَیْـفَ اَصْبَـحْتَ وَ کَیْفَ اَمْسَیْتَ؟ وَ تَمامُ تَحِیَّتِکُمْ الْمُصافَحَةُ. \r\n\r\n\r\n\r\nپیامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمود: آداب عیادت مریض این است که یکى از شما (عیادت کنندگان) دست خود را روى او بگذارد و از او بپرسد حالت چطور است؟ و چگونه صبح و شب کرده اى؟ و درود کامل شما مصافحه و دست دادن است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nنسیم بهشت و سوزتب\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 32 قالَ اَمیرُالْمُؤمِنینَ علیه السلام: یا رَسُولَ اللّهِ اِنَّ اَباذَرٍّ قَدَ وَ عَکَ فَقالَ صلی الله علیه و آله: اِمْضِ بِنا اِلَیْهِ نَعُودُهُ فَمَضَینا اِلَیْهِ جَمیعا فَلَّما جَلَسْنا قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَباذَرٍّ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ وَ عَکا یا رَسُولَ اللّهِ، فَقالَ: اَصْبَحْتَ فى رَوْضَةٍ مِنْ رِیاضِ الْجَنَّةِ، قَد اِنْغَمَسْتَ فِى ماءِ الْحَیْوانِ، وَ قَدْ غَفَرَ اللّهُ لَکَ ما یَقْدَحُ مِنْ دینِکَ فَاَبْشِر یا اَباذَرٍّ. \r\n\r\n\r\n\r\nامیرالمؤمنین علیه السلام گفت: اى رسول خدا ابوذر بیمار و تب دار است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: برویم پیش او تا عیادتش کنیم، همراه یگدیگر پیش او رفتیم، وقتى که نشستیم، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: اى ابوذر چطور صبح کردى؟ ابوذر گفت: صبح کردم در حال تب دارى اى رسول خدا، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: در باغى از باغهاى بهشت صبح کردى، تو در آب حیات فرو رفتى، و خدا پوشانید آنچه را که به دین تو آسیب مى رساند، پس بشارت باد بر تو اى ابوذر.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبینش ابوذر\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 33 قیلَ لاِبى ذَرٍّ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا صاحِبَ رَسُولِ اللّهِ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ بَیْنَ نِعْمَتَیْنِ: بَیْنَ ذَنْبٍ مَستُورٍ، وَ ثَناءٍ مَنْ اغْتَرَّبِهِ فَهُوَ مَغْرُورٌ. \r\n\r\n\r\n\r\nبه ابوذر رضى اللّه عنه گفته شد: اى یار رسول خدا چگونه مى گذرانى؟ او گفت: در میان دو نعمت صبح کردم، میان گناه پوشیده شده، و تمجید و ستایشى که هر کس به آن مغرور شود فریب خورده است.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nاندیشه مؤمن\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 34 عَنِ النَبىِّ صلی الله علیه و آله اَنَّهُ مَرَّ عَلى قَوْمٍ مِنَ الاَْنْصارِ فى بَیْتٍ فَسَلَّمَ عَلَیْهِمْ وَ وَقَفَ فَقالَ: کَیْفَ اَنْتُمْ؟ قالُوا: مُؤْمِنُونَ یارَسُولَ اللّهِ، قالَ أفَمَعَکُمْ بُرْهانُ ذلِکَ؟ قالُوا: نَعَمْ. قالَ: هاتُوا، قالُوا: نَشْکُرُ اللّهَ فِى الرَّخاءٍ وَ نَصْبِرُ عَلَى الْبَلاءِ، وَ نَرْضى بِالْقَضاءِ، قالَ: اَنْتُمْ اِذا اَنْتُمْ. \r\n\r\n\r\n\r\nنقل شده است: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به گروهى از انصار که در خانه اى بودند وارد شد پس بر آنان سلام کرد و ایستاد و فرمود: حال شما چطور است؟ آنان گفتند: اى رسول خدا ما مؤمن هستیم، پیامبر فرمود: آیا بر این گفتارتان برهانى دارید؟ آنان گفتند: بله فرمود: برهان بیارید آنان در پاسخ گفتند: خدا را در آسایش شکر و سپاس مى گوئیم، و در مقابل گرفتاریها شکیبا هستیم، و به قضا و قـدر الـهى راضـى هستیم، فـرمود: شما همان طورید که گفتید.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبیـنش سلـمان\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 35 خَرَجَ اَمیرُالْمُؤْمِنینَ یَوْما فَاسْتَقْبَلَهُ سَلْمانُ فَقالَ علیه السلام لَهُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَباعَبدِاللّهِ  ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ فى غُمُومٍ اَرْبَعةٍ َقالَ لَهُ: وَ ما هُنَّ قالَ: غَمُّ الْعَیالِ یَطْلُبُونَ الخُبْزَ وَالشَّهَواتِ، وَ الْخالِقُ یَطْلُبُ الطّاعَةَ، وَ الشّیطانُ یَأْمُرُ بِالْمَعْصیَةِ، وَ مَلَکُ الْمَوْتِ یَطْلُبُ الرُّوحَ فَقالَ لَهُ: اَبْشِرْ یا اَبا عَبداللّهِ فَاِنَّ لَکَ بِکُلِّ خِصْلَةٍ دَرَجاتٍ. \r\n\r\n\r\n\r\nروزى امیر مؤمنان علیه السلام (از منزل) خارج شد و با سلمان برخورد کرد، به او فرمود: اى سلمان چگونه صبح کردى؟ سلمان گفت: با چهار غـم و اندوه صبح کردم، امام علیه السلام فرمود: آنـها چیست؟ سلمـان گـفت: 1 ـ غم خانواده که نان و خواسته هاى مادى مى خواهند.\r\n2 ـ خالق (جهان) اطاعت و فرمانبردارى مى طلبد. 3 ـ شیطان که دستور معصیبت مى دهد.\r\n4 ـ عزرائیل که جان را مى طلبد. \r\nامام علیه السلام فرمود: بشارت باد که براى هر خصلتى درجه اى براى تو خواهد بود.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nاندیشه سلمان\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 36 قیلَ لِسَلْمانِ الْفارسىِ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: کَیْفَ یُصْبِحُ مَنْ کانَ الْمَوْتُ غایَتَهُ، وَ الْقَبْرُ مَنْزِلَهُ، وَ الدیدانُ جَوارَهُ، وَ اِنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فَالنّارُ مَسْکَنُهُ. \r\n\r\n\r\n\r\nبه سلمان فارسى گفته شد: چگونه صبح کردى؟ او گفت: چگونه مى گذراند کسى که عاقبتش مرگ و منزلش قبر و همسایگانش جانوران زمین است و اگر گناهش بخشیده نشود جایگاهش آتش خواهد بود.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبـیم و امـید\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 37 قالَ عَلىٌّ علیه السلام لِرَجُلٍ: کَیْفَ اَنْتُم؟ فَقالَ: نَرجُو وَ نَخافُ، فَقالَ علیه السلام: مَنْ رَجا شَیْئا طَلِبَهُ، وَ مَنْ خافَ شَیْئا هَرِبَ مِنْهُ، ما أدْرى ما خَوْفُ رَجُلٍ عَرَضَتْ لَهُ شَهْوَةٌ فَلَمْ یَدَعْها لِما خافَ مِنْهُ، وَ ما أدْرى ما رَجاءُ رَجُلٍ نَزَلَ بِهِ بَلاءٌ فَلَمْ یَصْبِرْ عَلَیْهِ لِمایَرْجُو. \r\n\r\n\r\n\r\nامام على علیه السلام به مردى فرمود: حال شما چطور است؟ او در پاسخ گفت: امیدوار و بیمناکم بعد امام فرمود: هر که امید چیزى دارد آنرا طلب مى کند، و کسى که از چیزى بترسد از آن فرار خواهد کرد، نمى دانم چگونه ترس دارد کسى که شهوت به او روى مى آورد ولى بخاطر ترس از آن رها نمى کند، و نمى دانم چه امید دارد مردى که بلا و گرفتارى به او روى مى آورد ولى بخاطر چیزى که به آن امیدوار است شکیبائى پیشه نمى کند.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبینش دوست رهبر\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 38 عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ علیهماالسلام قالَ: کانَ لِلْحَسَنِ بْنِ عَلىِّ بْنِ اَبى طالِبٍ صَلَواتُ اللّهُ عَلَیْهِما صَدیقٌ وَ کانَ ماجِنا فَتَباطى عَلَیْهِ اَیّاما فَجاءَهُ یَوْما فَقالَ لَهُ الْحَسَنُ علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ: یَا بْنَ رَسُولِ اللّهِ اَصْبَحْتُ بِخِلافِ ما اُحِبُّ وَ یُحِبُّ اللّهُ وَ یُحِبُّ الشَّیطانُ، فَضَحِکَ الْحَسَنُ علیه السلام ثُمَّ قالَ: وَ کَیْفَ ذاکَ؟ قالَ: لاَنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ یُحِبُّ اَنْ اُطیعَهُ وَ لا اَعْصِیَهُ وَ لَسْتُ کَذلِکَ، وَالشَّیطانُ یُحِبُّ اَنْ اَعْصِىَ اللّهَ وَ لا اُطیعَهُ وَ لَسْتُ کَذلِکَ، وَ أَنا اُحِبُّ اَنْ لا اَمُوتَ وَ لَسْتُ کَذلِکَ. \r\n\r\n\r\n\r\nامام صادق علیه السلام فرمود: امام حسن فرزند على بن ابى طالب که درود خدا بر آنان باد، دوستى داشت خوش برخورد که پس از چند روز ندیدن خدمت امام رسید، امام حسن علیه السلام به او فرمود: چگونه صبح کردى؟ او در پاسخ گفت: برخلاف خواسته خود و خدا و شیطان صبح کردم، امام حسن علیه السلامخندید و بعد فرمود: چگونه؟ دوست امام در پاسخ گفت: چون خداى متعال دوست دارد، که اطاعت او را بکنم و معصیت او را انجام ندهم و من اینطور نیستم، و شیطان علاقه دارد من معصیت خدا را انجام دهم و از او اطاعت نکنم و اینطور نیستم، و خودم دوست دارم که نمیرم ولى این شدنى نیست.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n\r\nبینش امام هشتم علیه‏السلام\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 39 عَـنْ اَبِى الْحَسنِ عَـلَىِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا علیه السلام: اَنَّهُ قالَ لَهُ رَجُـلٌ مِنْ اَهْـلِ خُراسـانِ یَا بْنَ رَسُـولِ اللّهِ رَاَیْتُ رَسُولَ اَللّه صلی الله علیه و آله فـىِ الْمَنامِ کَاَنَّه یَقُوُل لى کَیْفَ اَنْتُـمْ اِذا دُفِنَ فى اَرْضِـکُمْ بِضْـعَتى وَ اسْتُـحْفِـظْتُمْ وَدیعتَـى وَ غیبَ فِـى ثَـراکُمْ نَجْـمى فَقالَ الرِّضـا علیه السلام: اَنـَا الْمَـدْفُونُ فى اَرْضِـکُمْ وَ اَنَا بِضْعَـةٌ مِنْ نَبّیِکُمْ وَ اَنـَا الْـوَدیعَةُ وَ النَّجْمُ اَلا فَمَنْ زارَنى وَ هُـوَ یَعْرِفُ ما اَوْجَبَ اللّهُ تَبـارَکَ وَ تَعالى مِنْ حَـقّى وَ طاعَتى فَاَنـَا وَ آبائى شُفَعاؤُهُ یَوْمَ القیامَةِ وَ مَنْ کُنّا شُفَعائَهُ یَوْمَ الْقیامَةِ نَجا وَ لَوْ کانَ عَلَیْهِ مِثلَ وِزْرِ الثَّقَلَیْنِ اَلْجِـنُّ وَ الاِْنْسُ... \r\n\r\n\r\n\r\nاز امام هشتم علیه السلام روایت است که: مردى خراسانى به او گفت: اى پسر رسول خدا من رسول اکرم صلی الله علیه و آله را در خواب دیدم گویا به من مى فرمود: چگونه خواهید بود وقتى که در زمین شما پاره اى از تن من در سر زمین شما دفن شود و امانت من به شما سپرده شود و در زمین شما ستاره من پنهان شود؟ امام رضا علیه السلام فرمود: منم که در زمین شما دفن خواهم شد و منم پاره تن پیامبر شما و منم امانت و منم آن ستاره. آگاه باشید هر که مرا زیارت کند و آنچه را خداى متعال از حق من و اطاعت من واجب کرده بشناسد من و پدرانم روزقیامت شفیع او خواهیم بود، و کسى که ما شفیع او باشیم نجات پیدا خواهد کرد. گرچه بر او همانند گناهان جنّ و انس باشد.\r\n\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n \r\n\r\nجهان‏بینى اویـس قـرنى\r\n\r\n\r\n \r\n\r\n\r\n\r\n 40 قیلَ لاِوُیْسِ الْقَرَنى: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: کَیْفَ یُصْبِحُ رَجُلٌ اِذا اَصْبَحَ لایَدرى اَیُمْسى؟ وَ اِذا اَمسى لایَدرى اَیُصْبِحُ؟ \r\n\r\n\r\n\r\nبه اویس قرنى گفته شد: چگونه صبح کردى؟ او در پاسخ گفت: چگونه صبح مى کند مردى که صبحدم نمى داند شب مى کند یا نه؟ شب هنگام نمى داند آیا صبح مى کند یا نه؟ (روز نمى داند تا شب زنده است یا نه؟ و شب نمى داند تا صبح زنده است یا خیر؟).","content_html":"

مقـدمـه<\/a><\/h1>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

قالَ اللّهُ تَعالى:<\/span><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

یَعْلَمُونَ ظاهِرا مِنَ الْحَیوةِ الدُّنْیا وَ هُمْ عَنِ الاْخِرَةِ هُمْ غافِلون.<\/span> \"حدیث\" <\/a>
\nبیشتر مردم به امور ظاهرى زندگى دنیا (مانند صنعت و تجارت و غیره) آگاهى دارند و از عالم آخرت (و وعده ثواب و عقاب حق) به کلّى بى خبرند. 
\nتمدنها، فرزند فرهنگها و اندیشه هاست و آداب و روشهاى هر ملّت بیانگر روحیات و اندیشه هاى افرادى است که در آن جامعه زندگى مى کنند زیرا تصوّرات، شناختها و بینشها و تفکّرات، در آداب و رسوم و روش زندگى ملّتها و افراد جلوه گر مى شود.
\nچنانچه میزان رشد و تعالى و تکامل یا انحطاط جامعه ها، ملّتها و گروهها وابسته به آداب و روشهاى آنان است، و یگانه معّرف هر فرد آداب و روشهایى است که از اندیشه هاى او حکایت مى کند. آداب و رسوم جامعه هاى بشرى به یکى از سه قسم زیر برمى گردد:
\n1 ـ آداب و رسوم عامیانه و خرافى 2 ـ آداب و رسوم دانشمندان
\n3 ـ آداب و سنن پیامبران براى مبدأ پیدایش آداب و رسوم عامیانه و خرافى و غیر عامیانه نمى توان زمان و مکان خاصّى را بیان کرد ولى بى تردید مى توان گفت از زمان شروع زندگى بشر در روى زمین که از زمان هبوط حضرت آدم آغاز شد تا به امروز یک سلسله آداب و رسوم روش زندگى در میان خداپرستان و دین باوران پیدا شده که با روشها و رسوم نوع بشر فرق داشته و دارد. و باز روشن است که این روشها و آداب از سطح عقل و از محیط اندیشه افراد عادى بشر بیرون است، زیرا با اندیشه و عقل بشرى نمى توان به آنها رسید و اساسا درخور فهم بشر نیست، بلکه برخى از شخصیتها و فرزانگان برگزیده جهان پیامبرانند که از راه وحى و الهام از آفریدگار گرفته و به مردم جهان عرضه کرده اند.
\nاین نوع آداب و رسوم و روشها یک تشکیلات الهى و غیر مادى است که سعادت روحى و جسمى انسانها را بعهده دارد. مسئولیت رشد و هدایت پیامبران را خدا بعهده گرفته و طرز معاشرت و آداب و روش زندگى آنان را هم امضا و تصدیق نموده است.
\"حدیث\" <\/a>
\nبنابراین بهترین و موفقترین روشها و آداب و رسومى که شایسته الگوگیرى و پیروى است همان روش پیامبران و پرورش یافتگان مکتب الهى است. که از هرگونه خطا و کج روى مصون است. از این رو خداوند متعال در قرآن انسانها را به پیروى از راه و روش آنان فرامى خواند و مى فرماید: «قَدْ کانَتْ لَکُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فى اِبْراهیمَ وَ الَّذینَ مَعَهُ»<\/span>
\"حدیث\" <\/a>یعنى در روش زندگى ابراهیم و کسانى که با اویند(یعنى سایر پیامبران) سرمشق و الگوى خوبى براى شماست.
\nیا در آیه دیگر مى فرماید: «لکم فى رسول اللّه اسوة حسنة»<\/span> \"حدیث\" <\/a>
\nبراى شما در روش و زندگى رسول خدا صلی الله علیه و آله سرمشق و الگوى نکویى است. علاوه بر قرآن، عقل سالم و تجربه هم ما را به پیروى از مکتب پیامبر و دست پروردگان آنان مى خواند، زیرا با مطالعه در تاریخ و زندگى این برگزیدگان الهى معلوم مى شود که بهترین و موفقترین روش در رسیدن به سعادت روش آنان است.
\nدر این چهل حدیث با شمّه اى از اندیشه هاى حکیمانه و برداشتها و بینشهاى جاودانه آنان آشنا مى شویم تا به توفیق الهى بتوانیم از اندیشه و سخن الهى و پر از حکمت آنان الهام گرفته و در عمل، آنان را الگو قرار دهیم و با ادامه راهشان در شمار دوستداران عترت و بندگان شایسته خدا قرار گیریم. 
قم ـ محمود شریفى <\/strong>
\n11 ذیقعده 1416 روز میلاد امام هشتم علیه السلام
\nو 12 فروردین 1375 روز جمهورى اسلامى<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بخش اوّل:<\/a><\/h1>\n\n

بینش پیامبران<\/a><\/h1>\n\n

بینش حضرت‏عیسى علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 1<\/span> قیلَ لِعیسَى بْنِ مَرْیَمَ علیه السلام:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا رُوحَ اللّهِ؟ قالَ: اَصْبَـحتُ وَ رَبّى تَبارَکَ وَ تَعالى مِن فَوْقى، وَالنّارُ اَمامى، وَالْمَـوْتُ فى طَلَبى، لا اَمْلِکُ ما اَرْجُو، وَ لا اُطیـقُ دَفْـعَ مـا اَکْرَهُ، فَاَىُّ فَـقیرٍ اَفْقَرُ مِنّى. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به حضرت عیسى علیه السلام گفته شد:<\/span> اى روح خدا \"حدیث\" <\/a>چطور صبح کردى؟ \"حدیث\" <\/a>فرمود: صبـح را آغـاز کردم در حالى که پروردگارم بالاى سر من است، و آتش (جهنّم) پـیش رویم، و مرگ در طـلب من است، آنـچه را امیـدوارم در اختیار من نیست (و مالک آن نیستم)، و از دورکـردن آنچه دوست ندارم عاجـزم بنابراین چه کسـى از من فقـیرتر است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

نگرانى حضرت‏عیسى علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 2<\/span> وَ کانَ اِذا قیلَ لِعیسى علیه السلام:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قـالَ: اَصْبَحْتُ لا اَمْلِکُ نَفْـعَ مـا اَرْجُـو، وَ لا اَسْتَـطیعُ دَفْـعَ ما اُحاذِرُ، وَ اَصْبَحْتُ مُرْتَهِنا بِعَمَلى وَالْخَیْرُ کُلُّهُ فى یَدِ غَیْرى، فَلا فَقَیرَ اَفْقَرُ مِنّى. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

هرگاه از حضرت عیسى علیه السلاماحوالپرسى مى شد، مى فرمود:<\/span> صبح کردم در صورتى که سود آنچه را که به آن امید دارم در اختیار من نیست، و قدرت ندارم آنچه را از آن بیم دارم از خود دفع کنم، و صبح کردم در حالى که در گرو عملم هستم، و تمام خوبیها در دست غیر خودم (یعنى خدا) است، پس هیچ فقیرى از من فقیرتر نیست.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

لوازم زندگى<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 3<\/span> عَنِ الصّادِقِ علیه السلام قالَ:<\/span> قالَ عیسى فى خُطْبَتِهِ: اَصْبَـحْتُ فیـکُمْ وَ اِدامى اَلْجُوعُ وَ طَعامى ما تُنْبِتُ الاَرْضُ لِلْوُحُوشِ وَ الاَنْعـامِ وَ سِراجى اَلْقَمَرُ وَ فِراشى اَلتُّرابُ وَ وِسـادَتى اَلْحَجَـرُ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

از امام صادق علیه السلام نقل شده است:<\/span> حضرت عیسى علیه السلام در خطبه اش فرمود: در میان شما صبح کردم (و زندگى مى کنم) در حالى که خورشت من گرسنگى و غذایم چیزى است که زمین براى حیوانات وحشى و چهارپایان مى رویاند و چراغ (وسیله روشنائى) من ماه و بسترم خاک و بالشم سنگ است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

پیامبر صلى‏الله‏علیه‏و‏آله و جـامـعه<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 4<\/span> قیلَ لِلنَّبىِّ صلی الله علیه و آله:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: بِخَیْرٍ مِنْ قَوْمٍ لَمْ یَشْهَدُوا جَنازَةً، وَ لَم یَعُودُوا مَریضا. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به پیامبر اسلام گفته شد:<\/span> چگونه شب را به صبح آوردى؟ فرمود: بخـیر و خوشى از دست گروهى که در تشییع جنازه اى شرکت نکرده و به عـیادت بیـمارى نـرفته اند (در غـم و شـادى مـردم شـرکت ندارند).<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

روش رسول صلى‏الله‏علیه‏و‏آله خدا<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 5<\/span> قالا (عمر و ابوبکر):<\/span> یا رَسُولَ اللهِ کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ صلی الله علیه و آله: اَصْبَحْتُ أحْمَدُ اللّهَ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

آن دو به رسول خدا صلی الله علیه و آله گفتند:<\/span> اى رسول خدا چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردم در حالى که حمد و سپاس خدا را بجا مى آورم.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بخش دوّم:<\/a><\/h1>\n\n

بینش رهـبران<\/a><\/h1>\n\n

اندیشه على علیه‏السلام در زندگى<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 6<\/span> قالَ عَبْدُالّلهِ بْنُ جَعْفَرٍ:<\/span> دَخَلْتُ عَلى عَمّى عَلىٍّ علیه السلامصَباحا وَ کانَ مَریضا، فَقُلْتُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا أمیرَالمُؤمنینَ علیه السلام؟ قالَ: یا بُنَىَّ کَیْفَ اَصْبَحَ مَنْ یَفْنى بِبَقائِهِ وَ یَسقُمُ بِدَوائِهِ وَ یُؤتى مِنْ مَأمَنِهِ؟ <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

عبدالله بن جعفر گفت:<\/span> یک روزى صبح بر عمویم على علیه السلامکه مریض بود وارد شدم و گفتم: اى امیر مؤمنان چگونه صبح کردى؟ فرمود: فرزندم چگونه صبح مى کند کسى که با بقائش فانى مى شود و با دارو و دوایش بیمار مى شود و از همانجا که مطمئن است ضربه مى خورد.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

جهان بینى على علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 7<\/span> قالَ (الرواى) قُلْتُ لاَِمیرِالمُؤمنینَ علیه السلام:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ: کَیْفَ یُصْبِحُ مَنْ کانَ لِلّه عَلَیْهِ حافِظانِ، وَ عَلِمَ أنَّ خَطایاهُ مَکْتُوبَةٌ فِى الدّیوانِ، اِنْ لَمْ یَرْحَمْهُ رَبُّهُ فَمَرجَعُهُ اِلىَ النیرانِ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

راوى گفت به امیرالمؤمنین علیه السلامگفتم:<\/span> چـگونه صبـح کردى؟ در پاسخ فرمود: چگونه صبح مى کند کسى که خـداوند بر او دو نـگهبان گـمارده است، و مى دانـد کـه خطـاهایش در دفـتر ویژه نوشـته مى شود، و اگر پـروردگارش به او رحـم نکند بازگشتـش به سـوى آتش است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

على علیه‏السلامبا دوست و دشمن<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 8<\/span> قالَ جَیْشُ بْنُ الْمُعْتَمَرِ:<\/span> دَخَلْتُ عَلى اَمیرِالْمُؤمِنینَ عَلىّ بْنِ اَبى طالِبٍ وَ هُوَ فى الرَّحْبَةِ مُتَّکِى ءٌ فَقُلْتُ: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَکاتُهُ کَیْفَ أصْبَحْتَ؟ قالَ: فَرفَعَ رَأسَهُ وَ رَدَّ عَلَىَّ وَ قالَ: اَصْبَحْتُ مُحِبّا لِمُحِبِّنا، مُبْغِضا لِمَنْ یُبْغِضُنا. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

جیش بن معتمر گوید:<\/span> در حـالى که على علیه السلام در رحـبه \"حدیث\" <\/a>تکیه داده بود حـضورش رسیـدم و گفتم: سلام بر تو و رحـمت و برکات خدا بر تو باد، چگونه صـبح کردى؟ حـضرت سرش را بلند کرد و پاسـخ سـلام را داد و فـرمود: صبـح کردم در حـالى که با دوستـدارمـان دوستم و با د شـمنان دشـمن.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

گـذر عمـر<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 9<\/span> قیلَ لِأمیرِ الْمُؤْمِنینَ علیه السلام :<\/span> کَـیْفَ اَصْبَحتَ یااَمیرَالْمُؤْمِـنینَ؟ قالَ اَصْبَـحتُ آکُلُ وَاَنْتَـظِرُ اَجَـلى. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به امیرالمؤمنین علیه السلام گفته شد:<\/span> اى امیرمؤمنان چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردم در حالى که(روزى خود را) مى خورم و منتظر اجلم هستم.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

نعمتهاى بى‏شمار زندگى<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 10<\/span> وَ قـالَ لَهُ (عَلىٍّ علیه السلام) جابِرُ یَوْما:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَمیرَالمُؤْمِنینَ؟ فَقـالَ علیه السلام: أصْبَـحْنا وَ بِنـا مِنْ نِـعَمِ اللّهِ رَبِّنـا ما لانُـحْصیهِ مَـعَ کَـثْرَةِ ما نُعْصیهِ، فَـلانَـدْرى مانَشْـکُرُ اَجَمـیلَ ما یَنْـشُرُ أَمْ قَـبیحَ ما یَسْتُرُ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

روزى جابر(بن عبدا... انصارى) به حضرت علّى علیه السلامعرض کرد:<\/span> چگونه صبح کردى؟ حضرت فرمود: در حالى که با این همه گناه نعمتهاى بیشمارى از پروردگارمان داریم و نمى دانیم کدامیک را شکر بگزاریم: خوبیهائى را که بر ملامى کند، یا زشتیهائى را که مى پوشاند.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

اوّل و آخـر دنیا<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 11<\/span> قالَ جابِرُبنُ عَبْدِاللّه:<\/span> دَخَلْتُ عَلى اَمیرَالمُؤمِنینَ علیه السلامیَوْما فَقُلْتُ لَهُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَمیرَ المُؤمِنینَ؟ قالَ: آکُلُ رِزْقى، قالَ جابِرُ: ما تَقُولُ فى دارِ الدُّنیا؟ قالَ: ما نَقُولُ فى دارٍ اَوَّلُها غَمٌّ، وَ آخِرُهَا الْمَوْتُ، قالَ: فَمَنْ اَغْبَطُ النّاسِ؟ قالَ: جَسَدٌ تَحْتَ التُرابِ، أمِنَ مِنَ الْعِقابِ، وَ یَرْجُوا الثَّوابَ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

جابربن عبداللّه گفت:<\/span> روزى خدمت امیرالمؤمنین علیه السلامرسیدم به حضرت گفتم: اى امیرمؤمنان چطور صبح کردى؟ فرمود: روزى خود را مى خورم جابر گفت: به امام عرض کردم: درباره خانه دنیا چه مى گوئى؟ فرمود: چه بگوئیم در مورد خانه اى که اوّل آن غم و آخرش مرگ است. جابر گفت: خوشبخت ترین مردم چه کسى است؟ فرمود: جسمى که زیر خاک است، از عذاب در امان است، و امید پاداش دارد.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

على علیه‏السلام و جامعه<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 12<\/span> قالَ جابِرُبنُ عَبْدِاللّهِ الأنصارى:<\/span> لَقیتُ عَلِىَّ بِنَ اَبى طالِبٍ علیه السلام ذاتَ یَوْمٍ صَباحا فَقُلْتُ: کَیْفَ اَصْبَحتَ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ؟ قالَ: بِنِعْمَةٍ مِنَ اللّهِ وَ فَضْلٍ مِنْ رَجُلٍ لَمْ یَزُرْ اَخا و لَمْ یُدْخِلْ عَلى مُؤْمِنٍ سُرُورا، قُلْتُ وَ ما ذلِکَ؟ قالَ یُفَرِّجُ عَنْهُ کَرْبا اَوْیَقْضى عَنْهُ دَیْنا اَؤَیَکْشِفُ عَنْهُ فاقَتَهُ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

جابربن عبداللّه انصارى مى گوید:<\/span> روزى صبحدم، على بن ابى طالب علیه السلام را ملاقات کردم و گفتم: اى امیرمؤمنان چگونه صبح کردى؟ فرمود: به نعمتى و بخششى از پروردگارم (و آن در امان بودن) از مردى که از برادرى دیدن نمى کند، و مؤمنى را شادى نمى سازد. گفـتم: شـاد کردن مـؤمن چـگونه است؟ فـرمود: انـدوهى را از او بر طـرف کنـد یا قـرض او را ادا کـند یا نـیاز او را برطـرف نماید.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

عـلى علیه‏السلام و خــانـواده<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 13<\/span> قالَ اَمیرُالمُؤمِنینَ علیه السلام:<\/span> دَخَلْتُ عَلى رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله[ذاتَ یَوْمٍ] فَقالَ: کَیْفَ اَصْبَحتَ یا عَلِىُّ؟ فَقُلْتُ اَصْبَحتُ وَ لَیْسَ فى یَدى شَى ءٌ غَیْرَ الْماءِ، وَ أَنَا مُغْتَمٌّ لِحالِ فَرْخَىَّ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام فَقالَ لى: یـا عَلىُّ غَمُّ الْعَیالِ سَـتْرٌ مِنَ النّارِ، وَطاَعةُ الْخـالِقِ اَمـانٌ مِـنَ الْعَـذابِ، وَالصَّـبْرُ عَـلَى الطّاعَةِ جِـهادٌ، وَ اَفْـضَلُ مِنْ عِـبادَةِ سِتّـینَ سَنَـةً وَ غَـمُّ الْمَـوْتِ کَفّـارَةُ الـذُّنُـوبِ، وَ اعْلَمْ یا عَـلىُّ اَنَّ اَرْزاقَ الْعِـبادِ عَـلَى اللّهِ سُـبْحانَهُ، وَ غَمُّـکَ لَهُمْ لایَضُـرُّکَ وَ لایَـنْفَعُ غَـیْرُ اَنَّـکَ تُـوجَرُ عَـلَیْهِ، وَ اِنَّ أَغَـمُّ الْغَمِّ غَـمُّ الْعَیالِ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود:<\/span> روزى به حضور پیامبر خدا صلی الله علیه و آله رسیدم حضرت فرمود: یا على چطور صبح کردى؟ گفتم صبح کردم در حالى که در دستم چیزى جز آب نیست، و براى حال دو فرزندم (امام) حسن و حسین (که درود خدا بر آنان باد) غمگینم. پیامبر به من فرمود: اى على غمخوارى براى خانواده سپر آتش است. و فرمـانبردارى از خـالق مایه امنـیت از عـذاب اسـت، و صـبر بر اطاعت جـهاد محسوب مى شود و از عبادت شصت سال برتر است و غم مرگ کفّاره گناهان است، اى على بدان که روزى بندگان به عهده خداوند سبحان است و غمگینى تو براى خاندان سود و زیانى به تو نمى رساند جز اینکه پاداش به تو داده مى شود، و دردناکترین غمها غم خانواده است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

روزِ نامگذارى<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 14<\/span> عَنْ اِبْنِ عَبّاسٍ قالَ:<\/span> وَ اللّهِ ما سَمّینا عَلىَّ بِنَ أَبى طالِبٍ اَمیرَالمُؤمِنینَ حَتَّى سَمّاهُ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله، کُنّا مارّینَ اَزِقَّةَ الْمَدینةِ یَوْما اِذْ اَقْبَلَ عَلىُّ بْنُ أبى طالِبٍ فَقالَ: اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا رَسُولَ اللّهِ وَ رَحْمَةُ اللّهِ و بَرَکاتُهُ، فَقالَ: وَ عَلَیْکَ السَّلامُ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ، کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ: اَصْبَحْتُ وَ نَوْمى خَطَراتٌ وَ یَقْظَتى فَرَغاتٌ وَ فِکْرَتى فى یَوْمِ الْمَماتِ، قالَ ابْنُ عَبّاسٍ: فَعَجَبْتُ مِنْ قَوْلِ رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آلهفى عَلّىٍ فَقُلْتُ: یا رَسُولَ اللّهِ مَا اَلذَّى قُلْتَ فى اِبْنَ عَمّى؟ أَحُبّا لَهُ اَمْ شَیْئـا مِنْ عِنْدِاللّهِ قالَ: لا وَ اللّهِ ما قُلْتُ فیهِ شَیْئا اِلاّ رَأیْتُ بِعَینى، قُلْتُ وَ مَا الَّذى رَأیْتَ یا رَسُولَ اللّهِ؟ قالَ: لَیْلَةً اُسْرِىَ بى فِى السَّماءِ ما مَرَرْتُ بِبابٍ مِنْ اَبْوابِ الْجَنَّةِ اِلاّ وَ رَأیْتُ مَکْتُوبا عَلَیْهِ: عَلىُّ بْنُ اَبى طالِبٍ اَمیرُالمُؤمِنینَ مِنْ قَبْلِ أُنْ یُخْلَقَ آدَمُ بِسَبْعینَ اَلْفَ عامٍ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

ابن عباس گوید:<\/span> به خدا قسم نام امیرالمؤمنین را براى على بن ابى طالب علیه السلامما بر نگزیدیم بلکه (براى اوّلین بار) خود پیامبر او را به این نام خواند. روزى (به همراه پیامبر صلی الله علیه و آله) از کوچه هاى مدینه مى گذشتـیم که على بن ابى طالب از مقـابل رسید و گفت: سـلام و رحـمت و برکات او برتو باد اى رسول خدا، رسـول خـدا در پـاسـخ فـرمود: درود بـرتو باد اى امـیرالمـؤمنین، چـگونه صـبح کردى؟ او در پاسخ گفت: صبح کردم در حالى که خوابم رو به هلاکت (مرگ) است و بیداریم چرتهائى است و اندیشه ام در باره روزمرگ است. ابن عباس گفت: من از گفتار رسول خدا درباره على علیه السلام تعجّب کردم و گفتم: اى رسول خدا درباره پسر عمویم چه چیزى فرمودى؟ آیا از روى دوستى و محبّت به او (امیرالمؤمنین) گفتى یا اینکه از پیش خداست؟ پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: نه به خدا قسم من در باره على چیزى جز آنچه با چشم دیدم نگفتم، گفتم: اى رسول خدا چه چیزى دیدى؟ فرمود: شبى که مرا به معراج بردند به هیچ درى از درهاى بهشت نگذشتم جز اینکه دیدم روى آن نوشته بود: على فرزند ابوطالب از هفتاد هزار سال قبل از آفرینش آدم امیرمؤمنان است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

عـلى علیه‏السلام و خیر و شرّ<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 15<\/span> قالَ الصّادِقُ علیه السلام:<\/span> مَرِضَ اَمیرُالمؤمِنینَ علیه السلامفَعادَهُ قَوْمٌ فَقالُوا لَهُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَمیرَالمُؤمِنینَ؟ فَقالَ: اَصْبَحْتُ بِشَرٍّ. فَقالُوا لَهُ: سُبْحانَ اللّهِ هذا کَلامُ مِثْلِکَ؟ فَقالَ: یَقُولُ اللّهِ تَعالى «وَ نَبْلُو کُمْ بِالْخَیْرِ وَ الشَّرِّ فِتْنَةً وَ اِلَیْنا تُرْجَعُونَ <\/a>\"حدیث\" <\/a>» فَالْخَیْرُ: اَلصِّحَةُ وُالْغِنا، وَ الشَرُّ: اَلْمَرَضُ وَالْفَقْرُ، اِبْتِلاءً وَ اِخْتِبارا. \"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

امام صادق علیه السلام فرمود:<\/span> امیرمؤمنان علیه السلام مریض شد، گروهى از او عیادت کردند، به او گفتند: اى امیرمؤمنان چطورى؟ چه طور صبح کردى؟ فرمود: به بـدى صـبح کردم، آنان گفـتند: سبـحان اللّه آیا این سخن امثـال شماست؟ فرمود: خداوند (در قرآن) مى فرماید: «ما شما را با خوبى و بدى بعـنوان آزمـایش گرفـتار مى کنیم و شما بسوى ما بر مى گردید» پس خوبى عبارت است از سلامتى و بى نیازى و بدى عـبارتست از بیمارى و نیازمـندى که هر دو آزمـایش و امتحـان است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

دنیاى فاطمه<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 16<\/span> قالَتْ فاطِمَةُ بِنْتُ الْحُسَیْنِ:<\/span> لَمَّا اشْتَدَّتْ عِلَّةُ فاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آلهوَغَلَبَها، اِجْتَمَعَ عِنْدَها نِساءُ الْمُهاجِرینَ وَ الاَْنصارِ، فَقُلْنَ لَها: یا بِنْتَ رَسُولِ اللّهِ: کَیْفَ اَصْبَحْتِ عَنْ عِلَّتِکِ؟ فَقالَتْ علیهاالسلام : اَصْبَحْتُ وَ اللّهِ عائِفَةً لِدُنیاکُمْ، قالِیَةً لِرِجا لِکُمْ، لَفَظْتُهُمْ قَبْلَ أَنْ عَجَمْتُهُمْ وَ شَنَأتُهُمْ بَعْدَ اَنْ سَبَرْتُهُمْ... <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

فاطمه دختر امام حسین علیه السلام مى گوید:<\/span> زمانى که بیمارى حضرت فاطمه علیهاالسلام دختر رسول خدا صلی الله علیه و آله شدّت پیدا کرد زنهاى مهاجر و انصار به عیادتش آمدند و گفتند: اى دختر رسول با این بیمارى چگونه صبح کردى؟ حضرت فاطمه علیهاالسلام فرمود: به خدا قسم، صبح کردم در حالى که نسبت به دنیاى شما بد بینم، و نسبت به مردان شما خشمناکم، پیش از آنکه آنان را آزمایش کنم بیرونشان انداختم، و بعد از آنکه در آنان دقیق شدم و آزمودم با آنان دشمن شدم.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

مظلومیت زهرا<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 17<\/span> دَخَلَتْ اُمُّ سَلْمَةَ عَلَى فاطِمَةَ علیهاالسلامفَقالَتْ لَها:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتِ عَنْ لَیْلَتِکِ یا بِنْتَ رَسُولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله؟ قالَتْ: اَصْبَحْتُ بَیْنَ کَمَدٍ وَ کَرْبٍ، فُقِدَ الْنَبِىُّ وَ ظُلِمَ الْوَصىُّ، هُتِکَ وَ اللّهِ حِجابُهُ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

ام سلمه بر حضرت فاطمه علیهاالسلام وارد شد و به او گفت:<\/span> اى دختر رسول خدا شب را چگونه صبح کردى؟ فرمود: همدم غم و اندوه. پیامبر از دست رفت، به جانشین او ظلم شد و قسم به خدا که حریم او شکست.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بینش امام حسین علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 18<\/span> قیلَ لِلْحُسَیْنِ بِنْ عَلىٍّ علیهماالسلام:<\/span> کَـیْفَ اَصْبَـحْتَ یا ابْنَ رَسُـولِ اللّهِ صلی الله علیه و آله فَقالَ: اَصْبَـحْتُ وَلِىَ رَبٌّ فَوْقى، وَ النّـارُ اَمـامى، وَالْمَـوْتُ یَطْلُبُنى، وَالْحِسابُ مُحـْدِقٌ بى وَ اَنَامُـرْتَهِنٌ بِعَـمَلى، لا اَجِـدُ ما اُحِبُّ، وَ لا اَدْفَـعُ مـا أَکْرَهُ، وَ الاُْمُـورُ بِیَـدِ غَیْرى، فَاِنْ شـاءَ عَـذَّبَنى، وَ اِنْ شـاءَ عَفـا، فَـأىُّ فَقیـرٍ اَفْقـَرُ مِـنّى. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به امام حسین علیه السلام گفته شد:<\/span> اى فرزند رسولخدا چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردم در حالى که من پروردگارى دارم که بالاى سرم است و آتش (جهنم) پیش رویم، و مرگ در جستجوى من است و حساب مرا احاطه کرده و من در گرو عمل خودم هستم، آنچه را دوست دارم نمى یابم و آنچه را دوست ندارم از خودم دور نمى کنم، کارها دست دیگرى (یعنى خدا) است چنانچه بخواهد عذابم مى کند و اگر مایل باشد مى بخشد. پس چه کسى از من نیازمندتر است؟<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

اوّل سـلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 19<\/span> قالَ لَهُ (اَلْحُسَیْنِ علیه السلام) رَجُلٌ اِبْتِداءً:<\/span> کَیْفَ اَنْتَ عافاکَ اللّهُ؟ فَقالَ: اَلسَّلامُ قَبْلَ اَلْکَلامِ عافاکَ اللّهُ، ثُمَّ قالَ علیه السلام: لاتَأْذِنُوا لاَِحَدٍ حَتّى یُسَلِّمَ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

مردى در شروع سخن به امام حسین علیه السلام گفت:<\/span> حال شما چطور است؟ خدا به شما عافیت دهد. امام علیه السلام فرمود: سـلام قبـل از گفــتار اسـت، خدا به تو عافیت دهد، سپس فرمود: اجازه ندهید به کسى (سخن بگوید) تا اینکه سلام کند.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

شیـعه کیست؟<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 20<\/span> عَنِ الْمِنْهالِ قالَ:<\/span> دَخَلْتُ عَلى عَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیه السلامفَقُلْتُ: اَلسَّلامُ عَلَیْکُمْ کَیْفَ اَصْبَحْتُم رَحِمَکُمُ اللّهُ؟ قالَ اَنْتَ تَزْعَمٌ أنَّکَ لَنا شیعَةٌ وَ اَنْتَ لاتَعْرِفُ صَباحَنا وَ مَساءَنا، اَصْبَحْتُ فى قَوْمِنا بِمَنْزِلَةِ بِنَى إِسْرائیلَ فى آلِ فِرْعَونَ یُذَّبِحُونَ الاَْبْناءَ وَ یَسْتَحیُونَ النِساءَ، وَ اَصْبَحَ خَیْرُ الْبَریَّةِ بَعْدَ نَبیِّها صلی الله علیه و آلهیُلْعَنُ عَلَى المَنابِرِ، وَ یُعْطَى الْفَضْلُ وَ الاَْمْوالُ عَلى شَتْمِهِ، وَ اَصْبَحَ مَنْ یُحِبُّنا مَنْقُوصا بِحَقِّهِ عَلى حُبِّهِ اِیّانا وَ اَصْبَحَتْ قُرَیْشُ تَفَضَّلَ عَلى جَمیعِ الْعَرَبِ بِاَنَّ مُحَمَّدا صلی الله علیه و آلهمِنْهُمْ یَطْلُبُونَ بِحَقِّنا وَ لایَعْرِفُونَ لَنا حَقّا، اُدْخُلْ فَهذا صَباحُنا وَ مَساءُنا. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

منـهال مى گوید:<\/span> بر امام زین العابدین علیه السلام وارد شدم و گفتم: سلام بر شما باد چگونه صبـح کـردید خدا بر شما رحمت آورد؟ فـرمود تو خیال مى کنى شیعه مائی و از شـب و روز ما خبـر ندارى؟ روزگار ما چنان است که همانند قوم بنى اسرائیل در اسارت فرعون ـ مردان ما را مى کشند و زنان ما را (بى سرپرست) رها مى کنند، ـ (در این روزگار) بر بهترین انسانها بعد از پیامبر صلی الله علیه و آله ـ در منبرها لعنت نثار مى شود و براى ناسزاگوئى به او حقوق و پاداش عطا مى شود، دوستان ما بخاطر محبتشان نسبت به ما از حق و مـقامشان کاسته مى شود قریش به دلیل انتسایشان به پیامبر بر تمامى عرب برترى مى فروشد و حق ما را مى طلبد اما خود براى ما حقى نمى شناسد (و به آن تسلیم نمى شود) آرى بیا و ببین که شب و روز ما چـگونه است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

مـؤمن و زرق و برق دنیا<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 21<\/span> خَرَجَ (عَلىُّ بْنُ الْحُسَینِ علیه السلام) یَوْما وَ هُوَ یَقُولُ:<\/span> اَصْبَـحتُ وَ اللّهِ یا جابِرُ مَحْـزُونا مَشْـغُولَ القَـلْبِ، فَقُـلْتُ جُعِـلْتُ فِـداکَ ماحُـزْنُـکَ وَ شُـغْلُ قَـلْبِکَ، کُلُّ هذا عَلَى الدُّنْـیا؟ فَقـالَ علیه السلام: لا یـا جـابِرُ وَلکنْ حُـزْنُ هَـمِّ الاخِـرَةِ، یـا جابِرُ مَنْ دَخَـلَ قَلَبَهُ خالِصُ حَقیقَةِ الایمانِ شَغَلَ عَمّا فِى الدُّنیا مِنْ زینَتِـها. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

جابر مى گوید: امام سجاد علیه السلام روزى از منزل خارج شد در حالى که چنین مى گفت:<\/span> اى جابر به خدا قسم صبح کردم در حالى که غمگین هستم و قلبم مشغول است گفتم: فدایت شوم غم و دل مشغولى شما چیست؟ آیا مربوط به دنیاست؟ امام علیه السلام فرمود: نه جابر بلکه اندوه براى آخرت است، اى جابر! حقیقت ناب ایمان برقلب هرکس وارد شود، از هر آنچه زینت دنیائى است رویگردان مى شود.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بینش امام سجاد علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 22<\/span> قیلَ لِعَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحتَ یا ابْنَ رَسُولِ اللّهِ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ مَطْلُوبا بِثَمانِ خِصالٍ: اَللّهُ تَعالى یَطْلُبُنى بِالْفَرائِضِ، وَ النَّبِىُ صلی الله علیه و آلهبِالسُنَّةِ وَالْعَیالُ بِالْقُوتِ، والنَّفْسُ بِالشَهْوَةِ، وَالشَّیْطانُ باِلْمَعْصیَةِ، وَ الْحافِظانِ بِصِدْقِ الْعَمَلِ، وَ مَلَکُ الْمَوْتِ بِالرُّوحِ، وَ الْقَبْرُ بِالْجَسَدِ، فَأَنَا بَیْنَ هذِهِ الْخِصالِ مَطْلُوبٌ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به امام سجاد علیه السلام گفته شد:<\/span> اى فرزند رسول خدا حال شما چطور است؟ فرمود: حال و روز کسى را دارم که هشت طلبکار دور او را گرفته اند، خداى بزرگوار از من انجام واجبات را مى خواهد، و پیامبر روش و سنّت خود را، و خانواده غذا و خرجى را، و نفس شهوت را، و شیطان نافرمانى را، و نگهبانان (دو فرشته) درست کردارى را، و عزرائیل روح را، و قبر جسم را. بنابراین من در میان این همه طلبکار گرفتارم.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

شـمع جـمع<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 23<\/span> قیلَ لِعَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: اَصْبَحْنا خائِفینَ بِرَسُولِ اللّهِ وَ اَصْبَحَ جَمیعُ اَهْلِ الاِْسْلامِ آمِنینَ بِهِ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به امام زین العابدین علیه السلام گفته شد:<\/span> حال شما چطور است؟ امام علیه السلام فرمود: مى گذرانیم در حالى که ما به خاطر انتساب به پیامبر خدا در ترس و نگرانى به سر مى بریم و همه مسلمانان در سایه نام او امنیَّت و آرامش دارند!<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

نقـش زبـان<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 24<\/span> عَنْ عَلىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ علیهماالسلام قالَ:<\/span> اِنَّ لِسـانَ ابْنِ آدَمَ یُشْـرِفُ عَـلى جَمیعِ جَوارِحِهِ کُلَّ صَباحٍ فَیَقُـولُ: کَیْفَ اَصْبَحْتُمْ؟ فَیَقُولُونَ: بِخَیْرٍ اِنْ تَرَکْتَنا، وَ یَقُولُونَ: اَللّهَ اَللّهَ فـینا وَ یُـناشِـدُونَهُ وَ یَـقُولُونَ: اِنَّـما نُـثابُ وَ نُعـاقَبُ بِـکَ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

امام زین العابدین علیه السلام فرمود:<\/span> هر بامداد زبان آدمیزاد بر دیگر اعضایش توجه مى کند و مى گوید: چگونه هستید؟ حالتان چطور است؟ آنها مى گویند: اگر تو ما را رها کنى خوبیم، خدا را خدا را نسبت به ما بیاد آور و او را به خدا قسم مى دهند و مى گویند: پاداش و کیفر ما تنها بخاطر توست.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بینش امام باقر علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 25<\/span> قیلَ لِمحَـمَدِ بْنِ عَلىٍّ الْباقِرِ علیه السلام :<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: اَصْبَحْنا غَرْقى فِى الْنِـعْمَةِ، مَوْفُورینَ بِالذُّنُوبِ، یَتَحَبَّبُ اِلَیْنا اِلــهُنا بِالنِّـعَمِ، وَ نَتَـمَقَّـتُ اِلَیْهِ بِالْمَـعاصى، وَ نَحْنُ نَفْتَقِرُ اِلَیْهِ، وَ هُوَ غَـنىٌّ عَـنّا. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به امام باقر علیه السلام گفته شد:<\/span> چگونه صبح کردى؟ فرمود: صبح کردیم در حالى که غرق در نعمت هستیم، گناهان فراوان است، معبود ما با نعمتها به ما اظهار دوستى مى کند، و ما با نافرمانى نسبت به او دشمنى مى کنیم، ما به او نیازمندیم و او از ما بى نیاز است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

زندگى دنیا و امام صادق علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 26<\/span> قالَ سُفْیانُ الثَوْرى:<\/span> دَخَلْتُ عَلى اَبى عَبْدِاللّهِ علیه السلامفَقُلْتُ: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللّهِ؟ فَقالَ علیه السلام: وَ اللّهِ اِنّى مَحْزُونٌ، وَ اِنّى لَمُشْتَغِلُ الْقَلْبِ فَقُلْتُ لَهُ: وَ ما اَحْزَنَکَ؟ وَ ما شَغَلَ قَلْبَکَ؟ فَقالَ علیه السلاملى: یا ثَورىُّ اِنَّهُ مَنْ داخَلَ قَلْبَهُ صافِى خالِصِ دینِ اللّهِ شَغَلَهُ عَمَّا سِواهُ. یا ثَورىُّ مَا الدُّنْیا؟ وَ ما عَسَى اَنْ تَکُونَ؟ هَلِ الدُّنْیا اِلاّ اَکْلٌ اَکَلْتَهُ، اَوْ ثَوْبٌ لَبِسْتَهُ، اَوْمَرْکَبٌ رَکِبْتَهُ، اِنَّ الْمُؤمِنینَ لَمْ یَطْمَئِنُّوا فِى الدُّنیا وَ لَمْ یَأْمَنُوا قُدُومَ الاْخِرَةِ، دارُ الدُّنیا دارُ زَوالٍ وَ دارُ الاْخِرَةِ دارُ قَرارٍ، اَهْلُ الدُّنیا اَهْلُ غَفْلَةٍ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

سفیان ثورى گوید:<\/span> به امام صادق علیه السلام وارد شـدم و گفتم: اى فرزند رسول خدا چگونه صبـح کردى؟ فـرمود: به خدا قسم من غـمگینم، و قلبم مشـغول است. به امـام گفـتم چه چـیزى تو را غـمگین و دلـت را مشغول کرده است؟ فـرمود: اى ثـورى! هـر کـسى که در قـلبش دین ناب خدا وارد شد او را از چیزهاى دیگر مشغول مى کـند، اى ثـورى دنیا چیست؟ و چه چیز مى تواند بـاشد؟ آیا دنیا چیزى جز خـوراکى که خـوردى یا پوشاکى که پوشیدى یا مرکبى که سوار شدى است؟ مؤمنان در دنیا آرامش ندارند، و از آمدن آخرت(قیامت) در امان نیستند، خانه دنیا خانه ناپایدارى است و خانه آخرت سراى پایدار، مردم دنیا اهل غفلت اند.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

امام صـادق علیه‏السلام و نعمتها<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 27<\/span> قالَ داوودُ بْنُ کَثیرٍ الرَّقّى:<\/span> دَخَلْتُ عَلى اَبى عَبْدِ اللّه علیه السلامفَدَخَلَ عَلَیْهِ مُوسى اِبْنُهُ وَ هُوَ یَنْتَفِضُ، فَقالَ لَهُ اَبُوعَبْدِ اللّهِ علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ فى کَنَفِ اللّهِ، مُتَقَلِّبا فى نِعَمِ اللّهِ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

داوود مى گوید:<\/span> خدمت امام صادق علیه السلام رسیدم پسرش حضرت کاظم علیه السلام در حالى که (در اثر تب شدید) مى لرزید. وارد شد، امام صادق علیه السلام به او فرمود: چگونه صبح کردى؟ او در پاسخ گفت: در سایه لطف خدا، غرق در نعمتهاى خداوندم.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

خواسته‏هاى امام هفتم علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 28<\/span> عَنِ الْکاظِمِ علیه السلام قالَ:<\/span> اَصْبَحْتُ أَسْألُکَ الْعَفْوَ وَ الْعافیَةَ فى دینى وَ دُنْیاى وَ آخِرَتى وَ اَهْلى وَ مالى وَ وُلْدى. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

امام کاظم علیه السلام(در دعایش) فرمود:<\/span> (خدایا) صبح کردم در حالى که از تو مى خواهم از من در گذرى و به من عافیت در دین و دنیا و آخرت و خانواده و مال و فرزندم عطا کنى.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بینش امام هشتم علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 29<\/span> قیلَ لِلّرِضا علیه السلام:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ علیه السلام: اَصْبَحْتُ بِاَجَلٍ مَنْقُوصٍ، وَ عَمَلٍ مَحْفُوظٍ، وَ الْمَوْتُ فى رِقابِنا، وَ النّارُ مِنْ وَ رائِنا، وَ لانَدْرى ما یُفْعَلُ بِنا. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به امام رضا علیه السلام گفته شد:<\/span> چگونه صبح کردى؟ امام علیه السلام فرمود: صبح کردم در حالى که عمر کوتاه شده، کردارم ضبط شده، مرگ (چون طوقى) برگردنمان افتاده، آتش را پشت سرداریم و نمى دانیم با ما چگونه عمل خواهد شد.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بخش سوّم:<\/a><\/h1>\n\n

بینش‏تربیت‏شدگان‏مکتب<\/a><\/h1>\n\n

بینش مؤمن شهید<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 30<\/span> قالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله لِحارِثِ بْنِ مالِکٍ:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقال: اَصْبَحْتُ وَ اللّهِ یا رَسُولَ اللّهِ مِنَ الْمُؤْمِنینَ، فَقالَ: رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: لِکُلِّ مُؤْمِنٍ حَقیقَةٌ، فَما حَقیقَةُ اِیمانِکَ؟ قالَ: اَسْهَرْتُ لَیْلى، وَ اَنْفَقْتُ مالى، وَ عَرَفْتُ عَنِ الدُّنیا، وَ کَاَ نّى اَنْظُرُ اِلى عَرْشِ رَبّى ـ جَلَّ جَلالُهُ ـ وَ قَدْ اَبْرَزَ لِلْحِسابِ، وَ کَاَنّى اَنْظُرُ اِلى اَهْلِ الْجَنَّةِ فِى الجَنَّةِ یَتَزاوَرُونَ، وَ کَاَنّى اَنْظُرُ اِلى اَهْلِ النّارِ یَتَعاوُونَ، فَقالَ رَسُولُ اللّه صلی الله علیه و آله: هذا عَبْدٌ قَد نَوَّرَ اللّهُ قَلْبَهُ، قَد اَبْصَرْتَ فَالْزِمْ. فَقالَ: یا رَسُولَ اللّهِ اُدْعُ اللّهَ لى بِالشَهادَةِ ، فَدَعالَهُ فَاستَشْهَدَ یَوْمَ الثامِنِ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

رسول خدا صلی الله علیه و آله به حارث بن مالک فرمود:<\/span> چگونه صبح کردى؟ او گفت: اى رسول خدا به خدا قسم صبح کردم در حالى که از مؤمنان هستم. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: براى هر مؤمن حقیقتى است، پس حقیقت ایمان تو چیست؟ حارث در پاسخ گفت: شبم را بیدارم، ثروتم را انفاق کردم، دنیا را طورى شناختم مثل اینکه به عرش پروردگار بزرگوارم نگاه مى کنم در حالى که براى حساب ظاهر شده است، و گویا اهل بهشت را مى بینم که همدیگر را دیدار مى کنند، و گویا اهل دوزخ را مى بینم که به سراغ هم رفته سرکش مى کنند. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: این شخص بنده اى است که خدا دلش را روشن ساخته است، سپس به او فرمود: تو روشن و بینا شده اى پس ثابت باش. حارث گفت: اى رسول خدا براى من دعا کن تا شهـید شـوم، پس پیامبر بـراى او دعا کرد و او روز هشـتم شـهید شد.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

برخورد با بیمار<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 31<\/span> قالَ النَبىُّ صلی الله علیه و آله:<\/span> تَمامُ عِیادَةِ المَریضِ اَنْ یَضَعَ اَحَدُکُمْ یَـدَهُ عَـلَیْهِ وَ یَسْـأَلَهُ کَیْفَ هُوَ کَیْـفَ اَصْبَـحْتَ وَ کَیْفَ اَمْسَیْتَ؟ وَ تَمامُ تَحِیَّتِکُمْ الْمُصافَحَةُ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمود:<\/span> آداب عیادت مریض این است که یکى از شما (عیادت کنندگان) دست خود را روى او بگذارد و از او بپرسد حالت چطور است؟ و چگونه صبح و شب کرده اى؟ و درود کامل شما مصافحه و دست دادن است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

نسیم بهشت و سوزتب<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 32<\/span> قالَ اَمیرُالْمُؤمِنینَ علیه السلام:<\/span> یا رَسُولَ اللّهِ اِنَّ اَباذَرٍّ قَدَ وَ عَکَ فَقالَ صلی الله علیه و آله: اِمْضِ بِنا اِلَیْهِ نَعُودُهُ فَمَضَینا اِلَیْهِ جَمیعا فَلَّما جَلَسْنا قَالَ رَسُولُ اللّهِ صلی الله علیه و آله: کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَباذَرٍّ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ وَ عَکا یا رَسُولَ اللّهِ، فَقالَ: اَصْبَحْتَ فى رَوْضَةٍ مِنْ رِیاضِ الْجَنَّةِ، قَد اِنْغَمَسْتَ فِى ماءِ الْحَیْوانِ، وَ قَدْ غَفَرَ اللّهُ لَکَ ما یَقْدَحُ مِنْ دینِکَ فَاَبْشِر یا اَباذَرٍّ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

امیرالمؤمنین علیه السلام گفت:<\/span> اى رسول خدا ابوذر بیمار و تب دار است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: برویم پیش او تا عیادتش کنیم، همراه یگدیگر پیش او رفتیم، وقتى که نشستیم، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: اى ابوذر چطور صبح کردى؟ ابوذر گفت: صبح کردم در حال تب دارى اى رسول خدا، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: در باغى از باغهاى بهشت صبح کردى، تو در آب حیات فرو رفتى، و خدا پوشانید آنچه را که به دین تو آسیب مى رساند، پس بشارت باد بر تو اى ابوذر.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بینش ابوذر<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 33<\/span> قیلَ لاِبى ذَرٍّ رَضِىَ اللّهُ عَنْهُ:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا صاحِبَ رَسُولِ اللّهِ؟ قالَ: اَصْبَحْتُ بَیْنَ نِعْمَتَیْنِ: بَیْنَ ذَنْبٍ مَستُورٍ، وَ ثَناءٍ مَنْ اغْتَرَّبِهِ فَهُوَ مَغْرُورٌ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به ابوذر رضى اللّه عنه گفته شد:<\/span> اى یار رسول خدا چگونه مى گذرانى؟ او گفت: در میان دو نعمت صبح کردم، میان گناه پوشیده شده، و تمجید و ستایشى که هر کس به آن مغرور شود فریب خورده است.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

اندیشه مؤمن<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 34<\/span> عَنِ النَبىِّ صلی الله علیه و آله اَنَّهُ مَرَّ عَلى قَوْمٍ مِنَ الاَْنْصارِ فى بَیْتٍ فَسَلَّمَ عَلَیْهِمْ وَ وَقَفَ فَقالَ:<\/span> کَیْفَ اَنْتُمْ؟ قالُوا: مُؤْمِنُونَ یارَسُولَ اللّهِ، قالَ أفَمَعَکُمْ بُرْهانُ ذلِکَ؟ قالُوا: نَعَمْ. قالَ: هاتُوا، قالُوا: نَشْکُرُ اللّهَ فِى الرَّخاءٍ وَ نَصْبِرُ عَلَى الْبَلاءِ، وَ نَرْضى بِالْقَضاءِ، قالَ: اَنْتُمْ اِذا اَنْتُمْ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

نقل شده است: پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله به گروهى از انصار که در خانه اى بودند وارد شد پس بر آنان سلام کرد و ایستاد و فرمود: حال شما چطور است؟<\/span> آنان گفتند: اى رسول خدا ما مؤمن هستیم، پیامبر فرمود: آیا بر این گفتارتان برهانى دارید؟ آنان گفتند: بله فرمود: برهان بیارید آنان در پاسخ گفتند: خدا را در آسایش شکر و سپاس مى گوئیم، و در مقابل گرفتاریها شکیبا هستیم، و به قضا و قـدر الـهى راضـى هستیم، فـرمود: شما همان طورید که گفتید.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بیـنش سلـمان<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 35<\/span> خَرَجَ اَمیرُالْمُؤْمِنینَ یَوْما فَاسْتَقْبَلَهُ سَلْمانُ فَقالَ علیه السلام لَهُ:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ یا اَباعَبدِاللّهِ <\/a>\"حدیث\" <\/a>؟ قالَ: اَصْبَحْتُ فى غُمُومٍ اَرْبَعةٍ َقالَ لَهُ: وَ ما هُنَّ قالَ: غَمُّ الْعَیالِ یَطْلُبُونَ الخُبْزَ وَالشَّهَواتِ، وَ الْخالِقُ یَطْلُبُ الطّاعَةَ، وَ الشّیطانُ یَأْمُرُ بِالْمَعْصیَةِ، وَ مَلَکُ الْمَوْتِ یَطْلُبُ الرُّوحَ فَقالَ لَهُ: اَبْشِرْ یا اَبا عَبداللّهِ فَاِنَّ لَکَ بِکُلِّ خِصْلَةٍ دَرَجاتٍ. \"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

روزى امیر مؤمنان علیه السلام (از منزل) خارج شد و با سلمان برخورد کرد، به او فرمود:<\/span> اى سلمان چگونه صبح کردى؟ سلمان گفت: با چهار غـم و اندوه صبح کردم، امام علیه السلام فرمود: آنـها چیست؟ سلمـان گـفت: 1 ـ غم خانواده که نان و خواسته هاى مادى مى خواهند.
\n2 ـ خالق (جهان) اطاعت و فرمانبردارى مى طلبد. 3 ـ شیطان که دستور معصیبت مى دهد.
\n4 ـ عزرائیل که جان را مى طلبد. 
\nامام علیه السلام فرمود: بشارت باد که براى هر خصلتى درجه اى براى تو خواهد بود.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

اندیشه سلمان<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 36<\/span> قیلَ لِسَلْمانِ الْفارسىِ:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: کَیْفَ یُصْبِحُ مَنْ کانَ الْمَوْتُ غایَتَهُ، وَ الْقَبْرُ مَنْزِلَهُ، وَ الدیدانُ جَوارَهُ، وَ اِنْ لَمْ یُغْفَرْ لَهُ فَالنّارُ مَسْکَنُهُ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به سلمان فارسى گفته شد:<\/span> چگونه صبح کردى؟ او گفت: چگونه مى گذراند کسى که عاقبتش مرگ و منزلش قبر و همسایگانش جانوران زمین است و اگر گناهش بخشیده نشود جایگاهش آتش خواهد بود.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بـیم و امـید<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 37<\/span> قالَ عَلىٌّ علیه السلام لِرَجُلٍ:<\/span> کَیْفَ اَنْتُم؟ فَقالَ: نَرجُو وَ نَخافُ، فَقالَ علیه السلام: مَنْ رَجا شَیْئا طَلِبَهُ، وَ مَنْ خافَ شَیْئا هَرِبَ مِنْهُ، ما أدْرى ما خَوْفُ رَجُلٍ عَرَضَتْ لَهُ شَهْوَةٌ فَلَمْ یَدَعْها لِما خافَ مِنْهُ، وَ ما أدْرى ما رَجاءُ رَجُلٍ نَزَلَ بِهِ بَلاءٌ فَلَمْ یَصْبِرْ عَلَیْهِ لِمایَرْجُو. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

امام على علیه السلام به مردى فرمود:<\/span> حال شما چطور است؟ او در پاسخ گفت: امیدوار و بیمناکم بعد امام فرمود: هر که امید چیزى دارد آنرا طلب مى کند، و کسى که از چیزى بترسد از آن فرار خواهد کرد، نمى دانم چگونه ترس دارد کسى که شهوت به او روى مى آورد ولى بخاطر ترس از آن رها نمى کند، و نمى دانم چه امید دارد مردى که بلا و گرفتارى به او روى مى آورد ولى بخاطر چیزى که به آن امیدوار است شکیبائى پیشه نمى کند.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بینش دوست رهبر<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 38<\/span> عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ علیهماالسلام قالَ:<\/span> کانَ لِلْحَسَنِ بْنِ عَلىِّ بْنِ اَبى طالِبٍ صَلَواتُ اللّهُ عَلَیْهِما صَدیقٌ وَ کانَ ماجِنا فَتَباطى عَلَیْهِ اَیّاما فَجاءَهُ یَوْما فَقالَ لَهُ الْحَسَنُ علیه السلام: کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ فَقالَ: یَا بْنَ رَسُولِ اللّهِ اَصْبَحْتُ بِخِلافِ ما اُحِبُّ وَ یُحِبُّ اللّهُ وَ یُحِبُّ الشَّیطانُ، فَضَحِکَ الْحَسَنُ علیه السلام ثُمَّ قالَ: وَ کَیْفَ ذاکَ؟ قالَ: لاَنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ یُحِبُّ اَنْ اُطیعَهُ وَ لا اَعْصِیَهُ وَ لَسْتُ کَذلِکَ، وَالشَّیطانُ یُحِبُّ اَنْ اَعْصِىَ اللّهَ وَ لا اُطیعَهُ وَ لَسْتُ کَذلِکَ، وَ أَنا اُحِبُّ اَنْ لا اَمُوتَ وَ لَسْتُ کَذلِکَ. <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

امام صادق علیه السلام فرمود:<\/span> امام حسن فرزند على بن ابى طالب که درود خدا بر آنان باد، دوستى داشت خوش برخورد که پس از چند روز ندیدن خدمت امام رسید، امام حسن علیه السلام به او فرمود: چگونه صبح کردى؟ او در پاسخ گفت: برخلاف خواسته خود و خدا و شیطان صبح کردم، امام حسن علیه السلامخندید و بعد فرمود: چگونه؟ دوست امام در پاسخ گفت: چون خداى متعال دوست دارد، که اطاعت او را بکنم و معصیت او را انجام ندهم و من اینطور نیستم، و شیطان علاقه دارد من معصیت خدا را انجام دهم و از او اطاعت نکنم و اینطور نیستم، و خودم دوست دارم که نمیرم ولى این شدنى نیست.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
\"پرینت<\/a><\/div>\n\n

بینش امام هشتم علیه‏السلام<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 39<\/span> عَـنْ اَبِى الْحَسنِ عَـلَىِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا علیه السلام:<\/span> اَنَّهُ قالَ لَهُ رَجُـلٌ مِنْ اَهْـلِ خُراسـانِ یَا بْنَ رَسُـولِ اللّهِ رَاَیْتُ رَسُولَ اَللّه صلی الله علیه و آله فـىِ الْمَنامِ کَاَنَّه یَقُوُل لى کَیْفَ اَنْتُـمْ اِذا دُفِنَ فى اَرْضِـکُمْ بِضْـعَتى وَ اسْتُـحْفِـظْتُمْ وَدیعتَـى وَ غیبَ فِـى ثَـراکُمْ نَجْـمى فَقالَ الرِّضـا علیه السلام: اَنـَا الْمَـدْفُونُ فى اَرْضِـکُمْ وَ اَنَا بِضْعَـةٌ مِنْ نَبّیِکُمْ وَ اَنـَا الْـوَدیعَةُ وَ النَّجْمُ اَلا فَمَنْ زارَنى وَ هُـوَ یَعْرِفُ ما اَوْجَبَ اللّهُ تَبـارَکَ وَ تَعالى مِنْ حَـقّى وَ طاعَتى فَاَنـَا وَ آبائى شُفَعاؤُهُ یَوْمَ القیامَةِ وَ مَنْ کُنّا شُفَعائَهُ یَوْمَ الْقیامَةِ نَجا وَ لَوْ کانَ عَلَیْهِ مِثلَ وِزْرِ الثَّقَلَیْنِ اَلْجِـنُّ وَ الاِْنْسُ... <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

از امام هشتم علیه السلام روایت است که:<\/span> مردى خراسانى به او گفت: اى پسر رسول خدا من رسول اکرم صلی الله علیه و آله را در خواب دیدم گویا به من مى فرمود: چگونه خواهید بود وقتى که در زمین شما پاره اى از تن من در سر زمین شما دفن شود و امانت من به شما سپرده شود و در زمین شما ستاره من پنهان شود؟ امام رضا علیه السلام فرمود: منم که در زمین شما دفن خواهم شد و منم پاره تن پیامبر شما و منم امانت و منم آن ستاره. آگاه باشید هر که مرا زیارت کند و آنچه را خداى متعال از حق من و اطاعت من واجب کرده بشناسد من و پدرانم روزقیامت شفیع او خواهیم بود، و کسى که ما شفیع او باشیم نجات پیدا خواهد کرد. گرچه بر او همانند گناهان جنّ و انس باشد.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n\n

 <\/div>\n<\/div>\n\n
 <\/div>\n\n

جهان‏بینى اویـس قـرنى<\/a><\/h2>\n\n
\n
 <\/div>\n\n
\n
\n

\"صفحه<\/a> 40<\/span> قیلَ لاِوُیْسِ الْقَرَنى:<\/span> کَیْفَ اَصْبَحْتَ؟ قالَ: کَیْفَ یُصْبِحُ رَجُلٌ اِذا اَصْبَحَ لایَدرى اَیُمْسى؟ وَ اِذا اَمسى لایَدرى اَیُصْبِحُ؟ <\/a>\"حدیث\"<\/a><\/p>\n<\/div>\n\n

\n

به اویس قرنى گفته شد:<\/span> چگونه صبح کردى؟ او در پاسخ گفت: چگونه صبح مى کند مردى که صبحدم نمى داند شب مى کند یا نه؟ شب هنگام نمى داند آیا صبح مى کند یا نه؟ (روز نمى داند تا شب زنده است یا نه؟ و شب نمى داند تا صبح زنده است یا خیر؟).<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2015-12-24 17:38:17","content_date_event":"2015-12-24 17:38:17","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2015-12-24 17:40:28","content_date_register":"2015-12-24 17:39:47","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":15356,"eid":15356,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/184\/attach\/201512\/21934_2721500486_83_150.webp","300":".\/cache\/184\/attach\/201512\/21934_2721500486_167_300.webp","400":".\/cache\/184\/attach\/201512\/21934_2721500486_222_400.webp","600":".\/cache\/184\/attach\/201512\/21934_2721500486_333_600.webp","900":".\/cache\/184\/attach\/201512\/21934_2721500486_500_900.webp","1200":".\/cache\/184\/attach\/201512\/21934_2721500486_667_1200.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2721500486,"files":{"original":{"url":".\/file\/184\/attach\/201512\/21934_2721500486.jpg","width":680,"height":1224,"size":0}}}]}]]