[[{"content_id":440513,"content_number":0,"portal_id":184,"lang_id":"fa","content_title":"راز و نیازهای دکتر علی شریعتی","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"یا ثارالله یا سیدالشهداء یا اباعبدالله الحسین ادرکنی و اشفع لنا عند الله …\r\n\r\nدکتر علی شریعتی: اگر به فرض که هیچ دلیلی بر حقانیت و صلاحیت امام حسین(ع) نباشد، بعد آدم یک بار دعای عرفه بخواند، می‌شود به «حسین» ایمان نیاورد؟ نشناسدش؟ عاشقش نشود؟ دیوانه‌اش نشود؟ آیا چنین چیزی امکان دارد؟\r\n\r\n \r\n\r\n«حمد و سپاس خدایی را سزاست که تیر حتمی قضایش را هیچ سپری نمی‌شکند و لطف و محبت و هدایتش را هیچ مانعی باز نمی‌دارد و هیچ آفریده‌ای به پای شباهتمخلوقات او نمی‌رسد.\r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\n…جهل و نادانی من و عصیان و گستاخی من، تو را باز نداشت از اینکه راهنمایی‌ام کنی به سوی صراط قربتت و موفقم گردانی به آنچه رضا و خشنودی توست.\r\nپس\r\nهرگاه که تو را خواندم، پاسخم گفتی؛\r\nهرچه از تو خواستم، عنایتم فرمودی؛\r\nهرگاه اطاعتت کردم، قدردانی و تشکر کردی؛\r\nو هر زمان که شکرت را بر جا آوردم، بر نعمتهایم افزودی؛\r\nو اینها همه چیست؟\r\nجز نعمت تمام و کمال و احسان بی‌پایان تو!؟\r\n… من کدام یک از نعمت‌های تو را می‌توانم بشمارم یا حتی به یاد آورم و به خاطر بسپارم؟\r\n… خدایا! الطاف خفیه‌ات و مهربانی‌های پنهانی‌ات بیشتر و پیشتر از نعمتهای آشکار توست.\r\n…خدایا ! من را آزرمناک خویش قرار ده آن‌سان که انگار می‌بینمت.\r\nمن را آنگونه حیامند کن که گویی حضور عزیزت را احساس می‌کنم.\r\n\r\nخدایا!\r\nمن را با تقوای خودت سعادتمند گردان\r\nو با مرکب نافرمانی‌ات به وادی شقاوت و بدبختی‌ام مکشان.\r\nدر قضایت خیرم را بخواه\r\nو قدرت برکاتت را بر من فروریز تا آنجا که تأخیر را در تعجیل‌های تو و تعجیل را در تأخیرهای تو نپسندم.\r\nآنچه را که پیش می‌اندازی دلم هوای تاخیرش را نکند\r\nو آنچه را که بازپس می‌نهی من را به شکوه و گلایه نکشاند.\r\n…پروردگار من!\r\n… من را از هول و هراس‌های دنیا و غم و اندوه‌های آخرت، رهایی ببخش\r\nو من را از شر آنان که در زمین ستم می‌کنند در امان بدار.\r\n\r\n…خدایا!\r\nبه که واگذارم می‌کنی؟\r\nبه سوی که می‌فرستی‌ام؟\r\nبه سوی آشنایان و نزدیکان؟ تا از من ببرند و روی بگردانند؛\r\nیا به سوی غریبان و غریبه‌گان تا گره در ابرو بیافکنند و مرا از خویش برانند؟\r\nیا به سوی آنان که ضعف مرا می‌خواهند و خواری‌ام را طلب می‌کنند؟\r\n… من به سوی دیگران دست دراز کنم؟ در حالی که خدای من تویی و تویی کارساز و زمامدار من.\r\n…ای توشه و توان سختی‌هایم!\r\nای همدم تنهایی‌هایم!\r\nای فریادرس غم‌ها و غصه‌هایم!\r\nای ولی نعمت‌هایم‌!\r\n…ای پشت و پناهم در هجوم بی‌رحم مشکلات!\r\nای مونس و مأمن و یاورم در کنج عزلت و تنهایی و بی‌کسی! ای تنها امید و پناهگاهم در محاصره اندوه و غربت و خستگی! ای کسی که هر چه دارم از توست و از کرامت بی‌انتهای تو!\r\n\r\n…تو پناهگاه منی؛\r\n\r\nتو کهف منی؛\r\nتو مأمن منی؛\r\nوقتی که راه‌ها و مذهب‌ها با همه فراخی‌شان مرا به عجز می‌کشانند و زمین با همه وسعتش، بر من تنگی می‌کند، و…\r\n…اگر نبود رحمت تو، بی‌تردید من از هلاک‌شدگان بودم\r\nو اگر نبود محبت تو، بی‌شک سقوط و نابودی تنها پیش‌روی من می‌شد.\r\n\r\n…ای زنده!\r\nای معنای حیات؛ زمانی که هیچ زنده‌ای در وجود نبوده است.\r\n…ای آنکه:\r\nبا خوبی و احسانش خود را به من نشان داد\r\nو من با بدی‌ها و عصیانم، در مقابلش ظاهر شدم.\r\n…ای آنکه:\r\nدر بیماری خواندمش و شفایم داد؛\r\nدر جهل خواندمش و شناختم عنایت کرد؛\r\nدر تنهایی صدایش کردم و جمعیتم بخشید؛\r\nدر غربت طلبیدمش و به وطن بازم گرداند؛\r\nدر فقر خواستمش و غنایم بخشید؛\r\n\r\nمن آنم که بدی کردم من آنم که گناه کردم\r\nمن آنم که به بدی همت گماشتم\r\nمن آنم که در جهالت غوطه‌ور شدم\r\nمن آنم که غفلت کردم\r\nمن آنم که پیمان بستم و شکستم\r\nمن آنم که بدعهدی کردم …\r\n\r\nو … اکنون بازگشته‌ام.\r\nبازآمده‌ام با کوله‌باری از گناه و اقرار به گناه.\r\nپس تو در گذر ای خدای من!\r\nببخش ای آنکه گناه بندگان به او زیان نمی‌رساند\r\nای آنکه از طاعت خلایق بی‌نیاز است و با یاری و پشتیبانی و رحمتش مردمان را به انجام کارهای خوب توفیق می‌دهد.\r\n…معبود من!\r\nاینک من پیش روی توأم و در میان دست‌های تو.\r\nآقای من!\r\nبال گسترده و پرشکسته و خوار و دلتنگ و حقیر.\r\nنه عذری دارم که بیاورم نه توانی که یاری بطلبم،\r\nنه ریسمانی که بدان بیاویزم\r\nو نه دلیل و برهانی که بدان متوسل شوم.\r\nچه می‌توانم بکنم؟ وقتی که این کوله‌بار زشتی و گناه با من است!؟\r\nانکار!؟\r\nچگونه و از کجا ممکن است و چه نفعی دارد وقتی که همه اعضاء و جوارحم، به آنچه کرده‌ام گواهی می‌دهند؟\r\n\r\n…خدای من!\r\nخواندمت، پاسخم گفتی؛\r\nاز تو خواستم، عطایم کردی؛\r\nبه سوی تو آمدم، آغوش رحمت گشودی؛\r\nبه تو تکیه کردم، نجاتم دادی؛\r\nبه تو پناه آوردم، کفایتم کردی؛\r\nخدایا!\r\nاز خیمه‌گاه رحمتت بیرونمان نکن.\r\nاز آستان مهرت نومیدمان مساز.\r\nآرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان.\r\nاز درگاه خویشت ما را مران.\r\n\r\n…خدای من!\r\nاین منم و پستی و فرومایگی‌ام\r\nو این تویی با بزرگی و کرامتت\r\nاز من این می‌سزد و از تو آن …\r\n…چگونه ممکن است به ورطه نومیدی بیفتم در حالی که تو مهربان و صمیمی جویای حال منی.\r\n…خدای من!\r\nتو چقدر با من مهربانی با این جهالت عظیمی که من بدان مبتلایم!\r\nتو چقدر درگذرنده و بخشنده‌ای با این همه کار بد که من می‌کنم و این همه زشتی کردار که من دارم.\r\n…خدای من!\r\nتو چقدر به من نزدیکی با این همه فاصله‌ای که من از تو گرفته‌ام.\r\n…تو که این قدر دلسوز منی! …\r\n…خدایا تو کی نبودی که بودنت دلیل بخواهد؟\r\nتو کی غایب بوده‌ای که حضورت نشانه بخواهد؟\r\nتو کی پنهان بوده‌ای که ظهورت محتاج آیه باشد؟\r\n…کور باد چشمی که تو را ناظر خویش نبیند.\r\nکور باد نگاهی که دیده‌بانی نگاه تو را درنیابد.\r\nبسته باد پنجره‌ای که رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.\r\nو زیانکار باد سودای بنده‌ای که از عشق تو نصیب ندارد.\r\n\r\n…خدای من!\r\nمرا از سیطره ذلتبار نفس نجات ده و پیش از آنکه خاک گور، بر اندامم بنشیند از شک و شرک، رهایی‌ام بخش.\r\n…خدای من!\r\nچگونه ناامید باشم، در حالی که تو امید منی!\r\nچگونه سستی بگیرم، چگونه خواری پذیرم که تو تکیه‌گاه منی!\r\nای آنکه با کمال زیبایی و نورانیت خویش، آنچنان تجلی کرده‌ای که عظمتت بر تمامی ما سایه افکنده….\r\nیا رب! یا رب! یا رب»\r\n\r\n \r\n\r\nیا ثارالله یا سیدالشهداء یا اباعبدالله الحسین ادرکنی و اشفع لنا عند الله …","content_html":"

یا ثارالله یا سیدالشهداء یا اباعبدالله الحسین ادرکنی و اشفع لنا عند الله …<\/strong><\/p>\n\n

دکتر علی شریعتی: اگر به فرض که هیچ دلیلی بر حقانیت و صلاحیت امام حسین(ع) نباشد، بعد آدم یک بار دعای عرفه بخواند، می‌شود به «حسین» ایمان نیاورد؟ نشناسدش؟ عاشقش نشود؟ دیوانه‌اش نشود؟ آیا چنین چیزی امکان دارد؟<\/strong><\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

«حمد و سپاس خدایی را سزاست که تیر حتمی قضایش را هیچ سپری نمی‌شکند و لطف و محبت و هدایتش را هیچ مانعی باز نمی‌دارد و هیچ آفریده‌ای به پای شباهت<\/a>مخلوقات او نمی‌رسد.<\/strong><\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

…جهل و نادانی من و عصیان و گستاخی من، تو را باز نداشت از اینکه راهنمایی‌ام کنی به سوی صراط قربتت و موفقم گردانی به آنچه رضا و خشنودی توست.
\nپس
\nهرگاه که تو را خواندم، پاسخم گفتی؛
\nهرچه از تو خواستم، عنایتم فرمودی؛
\nهرگاه اطاعتت کردم، قدردانی و تشکر کردی؛
\nو هر زمان که شکرت را بر جا آوردم، بر نعمتهایم افزودی؛
\nو اینها همه چیست؟
\nجز نعمت تمام و کمال و احسان بی‌پایان تو!؟
\n… من کدام یک از نعمت‌های تو را می‌توانم بشمارم یا حتی به یاد آورم و به خاطر بسپارم؟
\n… خدایا! الطاف خفیه‌ات و مهربانی‌های پنهانی‌ات بیشتر و پیشتر از نعمتهای آشکار توست.
\n…خدایا ! من را آزرمناک خویش قرار ده آن‌سان که انگار می‌بینمت.
\nمن را آنگونه حیامند کن که گویی حضور عزیزت را احساس می‌کنم.<\/strong><\/p>\n\n

خدایا!
\nمن را با تقوای خودت سعادتمند گردان
\nو با مرکب نافرمانی‌ات به وادی شقاوت و بدبختی‌ام مکشان.
\nدر قضایت خیرم را بخواه
\nو قدرت برکاتت را بر من فروریز تا آنجا که تأخیر را در تعجیل‌های تو و تعجیل را در تأخیرهای تو نپسندم.
\nآنچه را که پیش می‌اندازی دلم هوای تاخیرش را نکند
\nو آنچه را که بازپس می‌نهی من را به شکوه و گلایه نکشاند.
\n…پروردگار من!
\n… من را از هول و هراس‌های دنیا و غم و اندوه‌های آخرت، رهایی ببخش
\nو من را از شر آنان که در زمین ستم می‌کنند در امان بدار.<\/strong><\/p>\n\n

…خدایا!
\nبه که واگذارم می‌کنی؟
\nبه سوی که می‌فرستی‌ام؟
\nبه سوی آشنایان و نزدیکان؟ تا از من ببرند و روی بگردانند؛
\nیا به سوی غریبان و غریبه‌گان تا گره در ابرو بیافکنند و مرا از خویش برانند؟
\nیا به سوی آنان که ضعف مرا می‌خواهند و خواری‌ام را طلب می‌کنند؟
\n… من به سوی دیگران دست دراز کنم؟ در حالی که خدای من تویی و تویی کارساز و زمامدار من.
\n…ای توشه و توان سختی‌هایم!
\nای همدم تنهایی‌هایم!
\nای فریادرس غم‌ها و غصه‌هایم!
\nای ولی نعمت‌هایم‌!
\n…ای پشت و پناهم در هجوم بی‌رحم مشکلات!
\nای مونس و مأمن و یاورم در کنج عزلت و تنهایی و بی‌کسی! ای تنها امید و پناهگاهم در محاصره اندوه و غربت و خستگی! ای کسی که هر چه دارم از توست و از کرامت بی‌انتهای تو!<\/strong><\/p>\n\n

…تو پناهگاه منی؛<\/strong><\/p>\n\n

تو کهف منی؛
\nتو مأمن منی؛
\nوقتی که راه‌ها و مذهب‌ها با همه فراخی‌شان مرا به عجز می‌کشانند و زمین با همه وسعتش، بر من تنگی می‌کند، و…
\n…اگر نبود رحمت تو، بی‌تردید من از هلاک‌شدگان بودم
\nو اگر نبود محبت تو، بی‌شک سقوط و نابودی تنها پیش‌روی من می‌شد.<\/strong><\/p>\n\n

…ای زنده!
\nای معنای حیات؛ زمانی که هیچ زنده‌ای در وجود نبوده است.
\n…ای آنکه:
\nبا خوبی و احسانش خود را به من نشان داد
\nو من با بدی‌ها و عصیانم، در مقابلش ظاهر شدم.
\n…ای آنکه:
\nدر بیماری خواندمش و شفایم داد؛
\nدر جهل خواندمش و شناختم عنایت کرد؛
\nدر تنهایی صدایش کردم و جمعیتم بخشید؛
\nدر غربت طلبیدمش و به وطن بازم گرداند؛
\nدر فقر خواستمش و غنایم بخشید؛<\/strong><\/p>\n\n

من آنم که بدی کردم من آنم که گناه کردم
\nمن آنم که به بدی همت گماشتم
\nمن آنم که در جهالت غوطه‌ور شدم
\nمن آنم که غفلت کردم
\nمن آنم که پیمان بستم و شکستم
\nمن آنم که بدعهدی کردم …<\/strong><\/p>\n\n

و … اکنون بازگشته‌ام.
\nبازآمده‌ام با کوله‌باری از گناه و اقرار به گناه.
\nپس تو در گذر ای خدای من!
\nببخش ای آنکه گناه بندگان به او زیان نمی‌رساند
\nای آنکه از طاعت خلایق بی‌نیاز است و با یاری و پشتیبانی و رحمتش مردمان را به انجام کارهای خوب توفیق می‌دهد.
\n…معبود من!
\nاینک من پیش روی توأم و در میان دست‌های تو.
\nآقای من!
\nبال گسترده و پرشکسته و خوار و دلتنگ و حقیر.
\nنه عذری دارم که بیاورم نه توانی که یاری بطلبم،
\nنه ریسمانی که بدان بیاویزم
\nو نه دلیل و برهانی که بدان متوسل شوم.
\nچه می‌توانم بکنم؟ وقتی که این کوله‌بار زشتی و گناه با من است!؟
\nانکار!؟
\nچگونه و از کجا ممکن است و چه نفعی دارد وقتی که همه اعضاء و جوارحم، به آنچه کرده‌ام گواهی می‌دهند؟<\/strong><\/p>\n\n

…خدای من!
\nخواندمت، پاسخم گفتی؛
\nاز تو خواستم، عطایم کردی؛
\nبه سوی تو آمدم، آغوش رحمت گشودی؛
\nبه تو تکیه کردم، نجاتم دادی؛
\nبه تو پناه آوردم، کفایتم کردی؛
\nخدایا!
\nاز خیمه‌گاه رحمتت بیرونمان نکن.
\nاز آستان مهرت نومیدمان مساز.
\nآرزوها و انتظارهایمان را به حرمان مکشان.
\nاز درگاه خویشت ما را مران.<\/strong><\/p>\n\n

…خدای من!
\nاین منم و پستی و فرومایگی‌ام
\nو این تویی با بزرگی و کرامتت
\nاز من این می‌سزد و از تو آن …
\n…چگونه ممکن است به ورطه نومیدی بیفتم در حالی که تو مهربان و صمیمی جویای حال منی.
\n…خدای من!
\nتو چقدر با من مهربانی با این جهالت عظیمی که من بدان مبتلایم!
\nتو چقدر درگذرنده و بخشنده‌ای با این همه کار بد که من می‌کنم و این همه زشتی کردار که من دارم.
\n…خدای من!
\nتو چقدر به من نزدیکی با این همه فاصله‌ای که من از تو گرفته‌ام.
\n…تو که این قدر دلسوز منی! …
\n…خدایا تو کی نبودی که بودنت دلیل بخواهد؟
\nتو کی غایب بوده‌ای که حضورت نشانه بخواهد؟
\nتو کی پنهان بوده‌ای که ظهورت محتاج آیه باشد؟
\n…کور باد چشمی که تو را ناظر خویش نبیند.
\nکور باد نگاهی که دیده‌بانی نگاه تو را درنیابد.
\nبسته باد پنجره‌ای که رو به آفتاب ظهور تو گشوده نشود.
\nو زیانکار باد سودای بنده‌ای که از عشق تو نصیب ندارد.<\/strong><\/p>\n\n

…خدای من!
\nمرا از سیطره ذلتبار نفس نجات ده و پیش از آنکه خاک گور، بر اندامم بنشیند از شک و شرک، رهایی‌ام بخش.
\n…خدای من!
\nچگونه ناامید باشم، در حالی که تو امید منی!
\nچگونه سستی بگیرم، چگونه خواری پذیرم که تو تکیه‌گاه منی!
\nای آنکه با کمال زیبایی و نورانیت خویش، آنچنان تجلی کرده‌ای که عظمتت بر تمامی ما سایه افکنده….
\nیا رب! یا رب! یا رب»<\/strong><\/p>\n\n

 <\/p>\n\n

یا ثارالله یا سیدالشهداء یا اباعبدالله الحسین ادرکنی و اشفع لنا عند <\/strong>الله …<\/strong><\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2016-07-11 11:54:24","content_date_event":"2016-07-11 11:54:24","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2016-07-11 11:56:22","content_date_register":"2016-07-11 11:56:22","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":15356,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/184\/attach\/201607\/46312_3999645984_150_113.webp","300":".\/cache\/184\/attach\/201607\/46312_3999645984_300_225.webp","400":".\/cache\/184\/attach\/201607\/46312_3999645984_400_300.webp","600":".\/cache\/184\/attach\/201607\/46312_3999645984_500_375.webp","900":".\/cache\/184\/attach\/201607\/46312_3999645984_500_375.webp","1200":".\/cache\/184\/attach\/201607\/46312_3999645984_500_375.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":3999645984,"files":{"original":{"url":".\/file\/184\/attach\/201607\/46312_3999645984.jpg","width":500,"height":375,"size":0}}}]}]]