[[{"content_id":447655,"content_number":0,"portal_id":184,"lang_id":"fa","content_title":"نشاط از نوع دانشجویی، چرا و چگونه؟ ‌","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"‌شادی و نشاط هدیه‌ای رحمانی، عامل تحرک و نظم در جامعه، مقدمه غلبه بر تمام ناکامی‌ها و گره‌گشای بسیاری از رنج‌هاست. پارسیان شادی را آفریده خداوند و اندوه و غم را آفریده اهریمن می‌دانستند، اما متأسفانه در حال حاضر و بنا به تعبیرهای غلط و بدون استدلال، تفکر شادی در جامعه ما متروک شده و در بافت جوان و دانشجوی جامعه، شادابی و پویایی که محرک یک جامعه فعال و سختکوش است، به چشم نمی‌خورد. \r\n\tهمانطور که لازمه شادی مثبت‌اندیشی است، لازمه غم و اندوه نیز منفی‌نگری است، متأسفانه در جوانان امروز عامل دوم قوی‌تر است و سبب شده روحیه افسرده و چهره غمگین جای خود را به روحیه شاد و چهره خوشرو بدهد و در نهایت تأثیر این نگرش منفی، تخریب جامعه را در پی دارد.  \r\n\tاکثر دانشجویان به نبود نشاط و شادابی در دانشگاه‌ها معتقدند و به حجم سنگین دروس و برگزاری کلاس‌های بی‌روح و خشک و تکرار در محیط‌های دانشگاهی اشاره کردند. آنها معتقدند برگزاری برنامه‌های تکراری و یکنواخت با عنوان برنامه‌های فرهنگی و برپایی اردوهای کسل‌کننده، محیط دانشگاه را به محیطی شاد و پویا تبدیل نمی‌کند. \r\n\tاردوهای مفرح دانشجویی‌ می‌تواند نشاط را به دانشجو بازگرداند\r\n\tدانشجویان معتقدند: فضای دانشگاه‌ها فضای مدرک‌گرایی است، به همین دلیل نمی‌تواند انگیزه و نشاطی را که لازمه تحریک به پویایی جوان دانشجوست، در او ایجاد کند. \r\n\tآنان معتقدند با برگزاری اردوهای مفرح دانشجویی و مراسم و جشن‌های تلفیقی که ترکیبی از موسیقی، تئاتر و جنگ‌های شادی است، می‌توان روحیه و نشاط را در محیط دانشگاه ایجاد کرد. \r\n\tدانشجویان به برگزاری کلاس‌های استادمحور در دانشگاه‌ها اشاره کردند و گفتند: این کلاس‌های خشک و کسل‌کننده مانع استعدادیابی،خلاقیت و نوآوری در دانشجوست، بنابراین لازم است کلاس‌های دانشگاهی بصورت مباحثه‌ای و با مشارکت دانشجو دایر شود. \r\n\tآنان به محدودیت و آزادی نداشتن دانشجو در انجام برنامه و فعالیت‌های دانشجویی در دانشگاه‌ها اشاره کردند و گفتند: تا زمانی ‌که برنامه‌ و فعالیت دانشجویان در چارچوب مقررات خشک دانشگاهی انجام می‌شود، نباید هیچ مسئولی، دانشجویی را به خاطر انجام اینگونه فعالیت‌ها مؤاخذه یا مجازات کند. \r\n\tامید و انگیزه ملاک شادی است\r\n\tکارشناسان معتقدند: برنامه‌ها و مراسمی که در دانشگاه‌ها برگزار می‌شود تک‌محوره و نا‌متناسب با سلیقه و خواسته دانشجوست. تا زمانی‌ که این امکانات در دانشگاه‌ها مهیا نشود، نمی‌توان خلاقیت و نشاط را در دانشجو ایجاد کرد. \r\n\tصاحب‌نظران دانشگاهی با تأکید بر اینکه تکنولوژی امروز یک فرصت است نه تهدید،معتقدند:با برنامه‌ریزی درست می‌توانیم از این فرصت بهره ببریم و برنامه‌هایی ترتیب بدهیم تا این فضا، به فضایی برای ایجاد شادی و انگیزه تبدیل شود. \r\n\tنبود زیرساخت‌های مناسب، کمرنگ بودن همکاری بین مسئولین، نبود برنامه‌ریزی در سطح کشور، اسکان نیافتن دانشجویان غیربومی از همان بدو ورود، فراموش کردن تعالیم دینی، مدرک‌گرایی، نبود امکانات رفاهی و تفریحی و نبود شغل متناسب با تحصیل از جمله عللی است که می‌تواند بی‌نشاطی و رخوت را در جامعه ایجاد کند. \r\n\tنشاط و شادکامی یک مهارت است\r\n\tنشاط  مهارتی است که  برای نهادینه کردن آن به برنامه‌ریزی‌های طولانی‌مدت نیاز است و از طرفی نشاط توأم با هدف امری ضروری است. نشاط و شادکامی یک مهارت است که باید کسب شود و اگر بخواهیم مهارت شادکامی را در فردی نهادینه کنیم به دو سال برنامه مداوم نیاز داریم. \r\n\tاین عوامل سبب شده تا جوانان به مکان‌هایی روی آورند که حضورشان در آن به بزه ختم می‌شود، به همین منظور لازم است اماکن تفریحی مناسب ایجاد یا مجهز شوند و از طرفی هزینه آنها نیز کاهش یابد. \r\n\tبا تلفیق مهارت شاد زیستن و امکانات شاد بودن از قبیل سالن‌های ورزشی و جلسات اجتماع‌محور می‌توان شادی و نشاط را در دانشگاه و حتی جامعه ایجاد کرد. \r\n\t دانشجوی با نشاط کسی است که برای خودش برنامه داشته باشد و با برنامه‌ریزی، هدفش را دنبال کند. \r\n\tنشاط واقعی منوط به تحرک، پویایی و موفقیت علمی است\r\n\tنشاط عامل  بدست آوردن موقعیت‌های افتصادی، اجتماعی و خانوادگی و نقطه عطف شادابی و نشاط دانشجویی رسیدن به این اهداف و آرمان‌های غایی است. این نشاط در ایجاد و افزایش اعتماد به نفس دانشجویی مؤثر است. \r\n\tتنها استادی که انگیزه و نشاط دارد، می‌تواند این نشاط و شادی را به دانشجویانش انتقال دهد. \r\n\tدین نشاط می‌آورد\r\n\tیک دانشجوی معتقد و متدین که دارای روحیه معنوی است و فرائض دینی را انجام می‌دهد، از روحیه بانشاط‌ تری نسبت به سایرین برخوردار است.وضعیت نشاط در دانشگاه‌ها مناسب نیست و برنامه‌های فرهنگی که توسط متولیان فرهنگی در دانشگاه برگزار می‌شود، شادابی لازم را ندارد و همین امر سبب شده است که استقبال دانشجویان از این برنامه‌ها کم‌رنگ شود. در برخی مواقع مراسم شادی با بی‌بندوباری و لودگی همراه است که این امر به مذاق مردم خوش نمی‌آید و همین علت، زمینه‌ساز کم‌رنگ شدن اجرای برنامه‌های نشاط‌آور شده است.\r\n\tبرنامه‌های فرهنگی که تنها به سخنرانی ختم می‌شود و مورد استقبال دانشجو قرار نمی‌گیرند، بنابراین باید برنامه‌ها تلفیقی از موسیقی، تئاتر و سخنرانی باشد. امید و انگیزه ملاک نشاط و شادی در دانشجو است. \r\n\tعوامل نشاط‌ آفرین از قبیل ورزش، علاقه و انگیزه و  آگاهی‌بخشی، شادی مبتنی بر اعتدال و افزایش برنامه‌های شاد در رسانه‌های داخلی عوامل مهمی در نشاط دانشجو هستند.\r\n\tاز نظر مقام معظم رهبری یک دانشجوی خوب کسی است که خوب درس بخواند، فرایض دینی را انجام بدهد و خوب ورزش کند. \r\n\tاگر دانشگاه و جامعه در مسیر این نشاط، به رفتارهایی که در چارچوب هنجار اجتماعی انجام می‌شود، قوت دهد می‌توان نشاط توأم با لذت را در دانشجو ایجاد کرد. مشارکت و حضور دانشجویان در فعالیت‌های شادی‌آور باید متناسب با علاقه و انگیزه آنها باشد.  آموزش، درس خواندن، فعالیت‌های فوق‌برنامه و شرکت در برنامه‌های ورزشی از مهم‌ترین ابزارهایی است که می‌تواند نشاط را در دانشجو ایجاد کند. \r\n\tآرامش و بهداشت روانی توأم با حس سرخوشی، شادی و نشاط از فواید ورزش کردن است. \r\n\tشادی مبتنی بر اعتدال زمینه‌ساز دستیابی به نتایج مثبت است، برای مقابله با تهدیدات رسانه‌های غربی لازم است جذابیت برنامه‌های داخلی را افزایش دهیم و از طرفی با آگاهی‌بخشی، اهداف شبکه‌های ماهواره‌ای را به جوانان گوشزد کنیم. \r\n\tرسیدن به تخصص، رمز موفقیت دانشجوی بانشاط است\r\n\tحضور مستمر در کلاس، فکر و ایده خلاق، انگیزه بالا در تحصیل، شور و نشاط و یادگیری از ملاک‌های دانشجوی بانشاط است. \r\n\tجمع دانشجویی یک فرصت است که می‌توان از آن برای رسیدن به نشاط و شادی و آرمان‌های دانشجویی استفاده کرد. \r\n\tحوزه‌های آموزشی، فرهنگی، ورزشی و پژوهشی از جمله حوزه‌هایی هستند که می‌توانند شور و نشاط را در جوان ایجاد کنند، حضور دانشجو در هر یک از این حوزه‌ها، بیانگر عرق و علاقه وی به حوزه‌ای خاص بوده و در صورتی که بتواند با آرامش و امنیت خاطر در مسیر علاقه‌مندی‌هایش حرکت کند، اسباب آرامش و نشاط و شادابی برای او فراهم خواهد بود.دانشگاه بستری موقت و سکوی پرش دانشجو به سمت موفقیت در آینده است. \r\n\tنشاط واقعی، با شعار ایجاد نمی‌شود\r\n\tاگر نشاط جوان در دانشگاه و اماکن امن پاسخ داده نشود، به مکان‌های نامطمئن روی می‌آورد. \r\n\tدانشگاه مانند هر سیستم دیگر برای خود هدفی دارد و دانشجو در این سیستم رکن اصلی است که باید بواسطه تکامل و تعلیم به درونیات برجسته و برکات متعالی برسد. \r\n\tدانشجوی بانشاط دانشجویی است که بتواند در سطح علمی و اخلاقی خود را ارتقاء دهد و از رذایل اخلاقی دوری کند. دانشجو باید نشاط واقعی را در دانشگاه تجربه کند، چرا که اگر در این مکان‌ها به شادی واقعی نرسد، برای احیای شادی و نشاط به برنامه‌ها و مکان‌های نامطمئن روی می‌آورد. \r\n\tبا توجه به شرایط روحی جامعه و نیاز جوانان باید برنامه‌ریزی‌هایی در این حوزه صورت بگیرد. \r\n\tبا تکیه بر تعالیم اسلامی می‌توان نشاط را در دانشجو و حتی جامعه ایجاد کرد، بنابراین یک محیط دانشگاهی که مملو از دانشجوی نخبه و فعال است، نباید افسرده باشد. \r\n\tتلفیق دین و زندگی زمینه‌ساز نشاط و شادی در جوان است و در تعالیم اسلامی نیز به این نکته اشاره شده است. \r\n\tبا الهام گرفتن از فرهنگ هر قوم و انتقال آن در محیط دانشگاه، می‌توان نشاط را در بین دانشجویان ایجاد کرد. \r\n\tبرگرفته از خبرگزاری ایسنا\r\n\t ","content_html":"